Uzun zaman sonra Ayşe Kulin okudum. Eskiden sevdiğim kadar sevemedim üslubunu. Akıcı ve yormayan bir kitaptı bu sayede 2 gün gibi kısa bir sürede bitirebildim. Sanırım akıcılığı sağlayan Ayşe Kulin okuduğumu farkında olmam ve hissel olarak geçmişe dönmem olabilir. Çerezlik bir kitaptı genel bakacak olursam. Karakterler iyiydi fakat yinede klişeleşmiş bir yapıda olduklarını düşünüyorum, diyaloglar da o tondaydı. Mükemmelleştirilmiş, içsel olmayan ya da kötü huylarını rahatlıkla kabullenip bunu üzerinden atmak için en ufak uğraş göstermeyen karakterlere ısınamıyorum. Dolayısıyla Derya ve Esra benim için harika karakterler değillerdi. Ama Hakan’ı sevdim çünkü pişmanlık yaşayabiliyor, kendinden vazgeçmiyor aynı zaman da ödün de verebiliyor. Gayet ortayollu bir karakterdi. Kitapta Fetöcü gibi güncel kavramların geçmesi ilgimi çekti açıkçası. Ayşe Kulin’in her daim Atatürk’ü anması ve Cumhuriyet yıllarına dönmesi üzerine günümüz siyasetinin de eklenmiş olması kitaptaki realiteyi daha da artırmış. Bu da benim sevdiğim bir durum oldu. Yaanii okudum bitti.
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.