Kitabın 1/3i Almanya’da kalan kısmı Türkiye’de geçiyor. Ben de kitabı Almanya’da okumaya başladım. Almanyadayken kasıtlı bir şekilde olmasa da sadece ilk Almanya kısmını okudum. Gelince de kalanını. Gurbetime ve yalnızlığıma çok eşlik etti. Özellikle Almanya’dayken yavaş yavaş, her gün bir dosttan kısa bir mektup alır gibi okudum romanı. Bu kısım çok güzeldi. Hem yazar hem de benim için Türkiye’de geçen kısımsa büyük ölçüde mide bulandırıcıydı. Yazarın çok tatlı bir mizahi dili var. İzahı olmayan şeyleri ince detaylarla mizaha döküyor. Çok dramatik bir anda sahneye ironik bir detay koyuyor ve yüzünüze buruk bir gülümseme düşüyor. Sağ sol davalarının ilk çıktığı yıllara kadar geliyor hikaye. Deniz Hüseyin ve Yusuf idam edildikten kısa bir süre sonra da bitiyor. Anlatıcı komünist bir oyuncu olduğu için üslup da hep taraflı. Sağcılar hep faşist mesela. Dindarlar veya dinciler her zaman kötü değil. Namaz kılan bir kameramanın ana kahramanın hak ettiği parayı alabilmesi için çaba sarf etmesi hoşuma gitti örneğin. Ana karakterin sevgilisiyle ilk birlikte oluş hikayesi ilginç bir şekilde anlatılmış. Yazar kendini ikiye bölmüş ve o anda kendine dışardan bakar gibi anlatıyor. Bunu bir kendine yabancılaşma olarak okumuştum ama belki de yazar kendisine anlatılanlarla yaşadığı tecrübenin örtüşmediğini böyle ifade etmek istemiştir.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.