Rasim Özdenören yazdığı her öykü kitabında farklı bir tarzı benimsediğini ifade ediyor. Bu kitabında ise 50'li yıllarda yazdığı ilk hikayeleri yer alıyor. Hikayeleri Anadolu insanının yaşantısından kesitler sunuyor. Kitaptaki çoğu hikayede olay örgüsünden ziyade betimlemeler ön planda. Yazarın lise yıllarında yazdığı hikayelerinde insanları, durumları ve eşyayı iyi bir gözlemle yansıtması, hikaye üzerine yeteneğinin olduğunun habercisi. Ancak bu tarz bana asla hitap etmiyor. Benim için ruhi tahliller, karakterlerin ve olayların gözlemlenmesi/yansıtılması/yorumlanması ne kadar önemli olsa da, olay örgüsünün olması ve hikayelerin bir neticeye varması da bir o kadar önemli. Dolayısıyla çok zorlanarak okuduğum ve keşke almasaydım dediğim bir kitaptı. Tavsiye etmiyorum.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.