Açık Yaralar Ve Dikiş izlerini bir kaç yıl önce okumuştum. Açıkçası serinin ikinci kitabını almamdaki en büyük etken yazarın kitabı Siyah kuğudaki karakterle birleştirmesiydi. İlk kitap ve ikinci kitap arasında seçim yapmam istense birinci kitap tercihim olur. Naz karakteri acayip tuhaftı eğer Siyah Kuguyu okumamış olsaydım Naz karakterinin garip davranışlarını yadırgamazdım. Doğruyu söylemek gerekirse O kitapta Naz ve Pamir karakterleri bize önceden tanıtıldığı gibi lanse edilseydi gözüme bu denli batmazdı. Kişilikleri bağdaşmamıştı. Kurgu konusunda çok başarılı bir kurgusu var sürekli ters köşe yapılıyor ve bazen anlamak için sayfalarda duraksadım. Parsa ve Livaya gelirsek ikisinde muhteşem degisimler olmuş. Livanın usanmadan soru sorması ve Parsın her bir soruya cevap verip onu önemsemesi benim icin beklenmedikti. Kitabın en baslarında müthis bir gerginlik hakimken bu aksiyon ve gerilim sonuna kadar devam etti. Ama iki karakter arasındaki o duygu yoğunluğu bana geçmedi. Kurgudaki teoriler ve bilgi fazlalığı bunun önüne geçmişti