Yazar:
Beyza Aksoy
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
512
Basım Tarihi:
Kasım 2021
Yayınevi:
Epsilon Yayınevi
ISBN:
9786254140518
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Açık Yaralar ve Dikiş İzleri - Açık Yaralar ve Dikiş İzleri 2: Vernem Nidahen incelemesi (spoiler yok)
Merhabalarr. Bugün Açık Yaralar ve Dikiş İzleri seri incelemesiyle geldim. İlk kitaptan başlıyorum. Başrolümüz Liva'nın çantasına diğer başrolümüz olan Pars'ın bir USB atmasıyla kitap başlıyor. Ve olay üstüne olay oluyor. Birinci kitap başlarda durağan ilerliyordu ancak sonlara doğru olaylı olmaya başladı. Birinci kitabı okuyalı yaklaşık 3 ay oldu o yüzden çok bahsetmeyeceğim. İkinci kitaba gelirsek olaylar asla durulmadı. Kitabın başında Nil ve Pamir'i görmek çok güzeldi. Bazı yerlerde Varis, Milas ve Alena'yı da gördük Ve bu kitapta Pars'ın daha açık konuştuğunu görmek beni çok mutlu etti. Çünkü ilk kitapta Liva'nın sorularına hep üstü kapalı cevaplar vermişti, ancak ikinci kitapta Liva'nın sorduğu her soruyu cevapladı. Liva'ya gelirsek ikinci kitapta gerçekten değiştiğini hissedebiliyorsunuz. İlk kitaptaki soğuk, yaşama hevesi olmayan kızın gittiğini yerine neşeli birinin geldiğini görmek beni çok sevindirdi, onun için çok mutlu oldum. Yaşadıkları kolay şeyler değildi ama atlatmayı başardı. Özellikle ikinci kitapta öğrendiği onca şeyden sonra nasıl soğukkanlılığını korudu anlayamadım resmen, ben olsam kesinlikle daha çok tepki verirdim ama o mantıklı davrandı. Naz'a bir yerde çok sinirlendim eminim okuyunca anlarsınız ama bir yandan da empati yapmaya çalışıyorum. Son 70 sayfada her şey üst üste geldi. Çok şaşırdığım olaylar oldu, özellikle final bölümündeki o olayı asla beklemiyordum benim için bir sürpriz oldu.
İkinci kitap hakkında sevdiğim bir diğer şey ise fantastik tarafın daha çok ortaya çıkması. Birinci kitabın eksik tarafı buymuş bence.
Beyza'nın yazım dilini zaten seviyorum hem betimlemeleri güzel hem de çok boğmuyor, tam bana göre. Ayrıca kitap gayet
Vernem Nidahen·512 syf.·Edebiyat
10/10
2022 1. kitabı
Vernem Nidahen - Açık Yaralar ve Dikiş İzleri II
"Bir çocuğun öğrenmesi gereken son duygu, kendi evinde hissettiği korku."
Ne uzun bir bekleyiş...
Anlatmaya nasıl başlayacağımı bile bilmiyorum çünkü kitap bittiğinde çok büyük boşluğa düştüm. Beklentimin üstünde bir kitaptı. Kafam karıştı mı? Evet. Psikolojik olarak etkilendim mi? Fazlasıyla evet. Peki, sevdim mi? En çok ona evet.
Kitap, birinci kitaptan çok ayrı gibiydi. Kendimi farklı bir kitabın içinde gibi hissettim. İlk kitaba olaylı derken bu kitap kesinlikle beni şoka uğrattı. Yazım dili konusunda ise Beyza'nın kendini geliştirdiğini söyleyebilirim. Sayfalar aktı gitti elimden... Tutamadım.
Pars'ın hiçbir şeyi saklamayıp anlatması, kesinlikle beni karaktere daha çok bağladı. Liva ise çok daha mutlu, umutlu ve yaşam istekli birine dönüştü. İkisi çok tatlılardı. Çok daha fazla okuyamamamız içimde ukde kaldı ama olsun, her şeyin bir sonu vardır.
Bütün karakterler bana çok şey kattı. Cidden kattı, laf olsun diye demiyorum. Şimdi kalkıp kimin ne kattığını yazmaya çalışsam destan olur...
Tek üzüntüm, kitapta bazı karakterlerin çok geri planda kalmalarıydı. Kayra, Giray, Zamir, İrem. Keşke... Keşke ama keşke çok daha fazla okusaydık onları. Bunun dışında eleştirebileceğim bir şey yok, bulamadım.
Seriyi okuyun, okutturun.
Fakat tek bir şey söyleyeceğim, kendinizi psikolojik olarak hazırlayın.
Sevgilerle,
...
BU NEYDİ?! BU NEYDİ?! BU NEYDİ?!!
Ayvdi’yi çok fazla beğenmemiştim. Maximum 7-8 puan vereceğim bir kitaptı.Akıcıydı.Kötü değildi ama iyi de değildi.
İki baş karakterle de bağ kuramamıştım.Bilmiyorum sevmemiştim diyemem ama sevdiğimi de söyleyemem.İyi,güzel,hoş karakterlerdi ama benim için özel değillerdi.
Kitap güzeldi ama benim için basitti.Bana hiçbir şey hissettirmemişti.Yaşanan olaylar,karakterlerin tepkileri manasızdı.-Hepsi 2.kitapta anlam kazandı :))-
En keyif aldığım sahneler Pamir Nil sahneleri olmuştu. Beklentimin bayağı altında kalmıştı kısaca.
Vn’nin daha iyi olacağını bildiğimden ve Pamir Nil sahnelerini okumak istediğimden aynı ayvdi’de olduğu gibi kitabı çıkar çıkmaz aldım. Çok büyük bir heyecan duymadığım için hemen başlamadım. Beklettim. Dün ise sebepsizce çok okumak istedim ve kitabı elime aldım. Alış o alış arkadaşlar…Alış o alış…
Kitap bambaşka bir boyuta evrilmiş. Hala ayvdi hissi alıyorum ama sanki birkaç level atlamış hali gibi.
Karakterlerin karakter gelişimleri o kadar iyi ve doğal ki. İlk kitapta benim için hiçbir anlam ifade etmeyen bu iki karakter benim için şu an o kadar özel ki… Gerçekten inanamıyorum. O kadar sevdim ki…
Diyalogları okurken inanılmaz keyif aldım. Sırıtmaktan çenem ağrıdı :DDD
Tabii ki sadece bununla sınırlı değil. KURGU??? KURGUYA NE YAPTIN BESA??!!?BEYNİMİ YAKTIN BESA?!
Bazı sayfaları anlamak için iki kere okudum. Kurgu bambaşka bir boyuta evrilmiş derken abartmıyordum. Gerçekten bambaşka bir şey olmuş. Sadece Siyah Kuğu’da fantastik olacağını düşünüyordum. Değilmiş. Bağlantılı kitaplar olduğunu gerçekten hissettim.
Her sayfayı keyifle çevirdim. Hiç tahmin etmezdim olacakları. Bazı şeyler o kadar üst üste geldi ve beynim o kadar yoruldu ki. Bu olayları ben bile normal karşılayamazken Liva’m ne kadar güçlü,ne kadar
Spoiler
Farsça bir deyim olan "Vernem Nidahen" birini öldürüp gömdükten sonra, izlerini silmek için üstünde çiçek yetiştirmek anlamına geliyormuş.
Açıkçası siyah evrenin en sevdiğim kitabı oldu Vernem Nidahen. Olayların birbiri ile olan bağlantısını tam olarak görmüş olduk. Karakterlerin gelişimi, Liva'nın hayata bağlanması, sevginin Pars'ı nasıl değiştirdiğini gördük. İlk kitapta Pars'a çok ısınamasamda bu kitapta gönlümü çeldi kendisi .Liva ve Pars aşırı tatlı bir çift oldular. Birbirlerine iyi geldiler.
Ayrıca Nil ve Pamir'i görmemiz beni çok mutlu etti. Gerçi sahneleri beni mutlu ettiği kadar üzdü de. Nil'in her şeyi unutması ama Pamir'i hala seviyor olması... doyamıyorum Nil ve Pamir'e.
Son kısım İrem.. Kalbim burkuldu. İrem çok temiz kalpli ve çok iyi bir dosttu. Sahneleri beni güldürüyordu. Ölümünün böyle olması daha da üzücü. Yani ölmeseydi keşke Liva ile buluşmalarını okusaydık sevinç gözyaşları ile..
Neyse bence başarılı bir kitaptı. Güzeldi.
Çok güzeldi. Siyah evrenin ikinci kitapları hep daha olaylı daha soluksuz okuduğum kitaplar oldu. Şahsen AYVDİ okurken hiç böyle bir dünya beklememiştim. Bu beni bayağı şaşırttı doğrusu. Ayrıca olayların akışı hiç sıkmadan devam etti. Bir çırpıda okudum. Zaten Pars... Sadece o olsaydı bile soluksuz okurdum zaten herhalde. :) Pars'ın bir şeyleri anlatabilme konusundaki açıklığına, tek bir cümle kurmadan hesap verişine bayıldım. Pars karakteri çok güzeldi. Fakat sonu... son iki bölüm beni sinir hastası etti. Ve en son olanın gereksiz bir buruk bitirme çabası olduğunu düşünüyorum. Halbuki o kadar gerek yoktu ki, bir karakter dramatize kurbanı oldu diyebilirim. Bu beni bayağı üzdü ve hayal kırıklığına uğrattı. Sonunu düşünmezsek harika bir kitaptı. Tavsiye ederim. :)
Ruh Kadehi'nden sonra seride en sevdiğim kitap oldu. Ayvdi'ye göre daha akiciydi ve olaylar bu kitapta baslandi. Bir cok soru isaretlerini de bu kitapta cevapladik.
Pamir'im ve Nil'im... Sizi daha fazla okumak isterdim. Kitapta beni aglatan sadece onlardi.
İrem'in ölümü beklenmedikti. Liva ve İrem arkadasligini daha fazla okuyabilirdik.
Pars'i bu kitapta sevdim diyebilirim ama benim icin hala Pamir, Pamir ve Pamir.
Ve S... Bana gore garip bir karakterdi ama neyi neden yaptigini da anlayabiliyor insan.
İlk kitaptaki sıkıcıliga dayanabilirseniz bu kitabi sevebileceginize eminim.
İnsanın en büyük savaşı kendi iç dünyasıyladır ve hayat, göz açıp kapayıncaya kadar geçen zaman aralığında, gerçekle hayal arasında biriktirdiğin anılardan ibarettir. Anıların seni geçmişe bağlar da bazen bunlar ruhunu sıkar, bedenin dar gelir. Ölümün soğuk kollarına atlayacakken bir seçimle tekrar her şey değişir.
İşte Liva, tam da bu ince çizgide gidip gelirken derin okyanuslarında yok olduğu Pars'la karşılaşır ve kendisini çok bilinmeyenli bir denklemin ortasında buluverir.
Çıkış yolunu buldum derken sır perdelerinin arkasında kaybolur.
Acaba Liva, bu beklenmedik olaylar karşısında gardını alıp çarpışacak mıdır yoksa mücadele gücünü tamamen kaybedip herşeyden vaz mı geçecektir?
Ya yaraları, can kırıkları... Onları tek bir yara bandı kapatabilecek midir?
DÜŞÜNCEMMBeyza Aksoy
tek kelime ile müthiş bayıldım pars ve liva favvv çiftimm
iremin ölmesi biraz kötü oldu ama olsun
peki livanın ireme yazdığı o duygusal mektup
Beyza Aksoy
tek kelime ile müthiş bayıldım pars ve liva favvv çiftimm
iremin ölmesi biraz kötü oldu ama olsun
peki livanın ireme yazdığı o duygusal mektupsadece wow…
Yeni yorum ile herkese merhaba!
Öncelikle Beyza Aksoy’un kelebeği öldürmek serisini okumuştum ve bir lise kurgusu bile olsa oldukça hoşuma gitmişti bu yüzden AYVDİ romanını ve bunu satın almıştım ancak yorumlara bakmaya karar verdim ki iyi ki öyle yapmışım bu seriden önce siyah kuğu’yu okumam gerekmiş. Bu yüzden önce siyah kuğu ile başladım ve bitirince kitaba kanetler ettim hatta düşük puan bile verdim çünkü beni tatmin etmedi fakat yazarın o zamanlarki yaşınındüşününce kızmadım ama yine o kitabı 2018 de bitirmiş biri o kadar sövmüştür ki anlatamam ama bu seride olduklrını bildiğimden siyah kuğu sonunda içim rahattı.
Şimdi spoilerlı alana geçelim️
Öncelikle ben Liva’yı daha çok sevdim Nil’den ama Pars bana çok gizemli ve haba gelmişti ilk kitapta fakat bu kitap ona karşı olan tüm tabularımı yıktı. Olaylar ve kurgu gerçekten inanılmazdı yazar baya bir araltırma yapıp okuduklarımızı birleştirdiğinde büyük şaşkınlıkla okudum bu kadarını beklemiyordum. Kitapta azıcık Varis ve Gökay bile vardı ki bu durum beni gülümsetti hatta o evrenle bile birleşmesine hayret ettim.
Bence tek sıkıntı bu kadar aşk sahnesi okuyup bir türlü kavuşma okumuyor oluşumuz bence yazar bazı sahnelerde duyguları daha iyi aktarabilmeli ve tek sıkıldığım konu esas kızın bir şekilde esas oğlan ile birlikte kalması durumu. Tamam onları bir araya getireceksin ama aynı ev olayı her kitapta vardı ve bu beni sıktı. Pamir de Nil e aynını yapmıştı Pars da aynını Livaya yaptı. Ama en son kafamda her şey anlamlaştı.
Sonu beni çok üzdü bu arada asla beklemiyordum. İremi ben çok sevmiştim hatta bu kitapta az oluşu beni çok üzdü ve en son!! O son peki?! Nazdan zaten nefret ediyorken daha da ettim ve Pars onu savundukça evde okurken çok sinirlendim. Babasını kaybeden kız livayıda kaybettiğini sandı ve öldü.
Öncelikle siyah evrende en çok sevdiğim kitap olduğunu söyleyerek başlamak istiyorum. Olaylar biraz yavaş ilerliyor ama ilk kitaptan sonra alışıyorsunuz. Birinci kitapta çözülmeyen olaylar bu kitapta çözülüyor. Ben Ruh Kadehi'nden sonra Nil ve Pamir'in yarım kaldığını düşündüğüm için bu seriye başlamıştım, onları görmek mutlu etti ama daha fazla yer verilebilirdi. İlk kitapta Pars'a ısınamamıştım ama bu kitapta çok sevdim. Kitabın sonunda üzüldüm ama çok saçmaydı, yazar mutsuz son için zorlamış gibi geldi. Ayrıca İrem ve Liva'nın arkadaşlığını daha fazla okuyabilirdik bence.
Yazar Hakkında
Beyza AksoyYazar · 14 kitap
Beyza Aksoy 7 Nisan 2000 tarihinde dünyaya gelmiştir. İstanbul’da yaşamaktadır.
Küçük yaşlardan beri yazmaya ilgisi olan yazarın Denizimsi, Siyah Kuğu 1, Siyah Kuğu 2 – Ruh Kadehi, Açık Yaralar ve Dikiş İzleri ve Onun Şeytanları adında kitapları bulunmaktadır.
İlk kitabı Denizimsi Nisan 2016’da yayımlanmıştır.
