Dul
Sevdiğimiz birinin hayatımızdan çıkması bize büyük bir acı yaşatır. Bu acı, hayatımızdaki detaylarda onun yokluğunu hissetmeye başladığımızda daha farklı bir hâl almaya başlar. O, hayatımızdayken söylemek isteyip de söyleyemediğimiz şeyleri onu kaybettikten sonra avaz avaz söylemek isteriz. Onun yokluğunda kendimizi, kendi eksik yanlarımızı arayıp buluruz belki de. Fournier, eşinin ölümünden sonra kaleme almış bu kitabı. Bir vicdan azabından kurtulma biçimi belki de bu yaptığı. Ya da edebiyat, günlük sıradan olayların yazıya döküldüğünde farklılaşmasından ibarettir. Fournier okuren hissettiğimiz şey yaklaşık olarak böyle. Hepimizin dilinin ucuna geliveren şeyleri en talın hâliyle anlatabilme yeteneğine sahip çünkü. Kimler okusun? Dertleşmek isteyen herkes okusun. Güzel şeyleri söylerken zorlanan, onları söylemeyi erteleyen herkes okusun.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.