Gönderi

Şükrü Erbaş'ın eşi öldükten sonra yazdığı şiirlerden biri
Tuhaf bir adam oldum Kendimle konuşuyorum evin içinde Biraz da şu koltuğa oturayım, diyorum Perdeleri ne kadar zamanda yıkardın, diyorum Bir gün olsun açık bırakmıyorum yatağımızı El ayak değmeyen yerler nasıl tozlanıyor böyle Merak etme, mutfağı tertemiz ettim Terlikler senin istediğin gibi duruyor Çamaşır ipini silmeden asmıyorum çamaşırı Bir kahve yapayım diyorum İki fincan koyuyorum, süt hazırlıyorum sana Sessizlikten mi nedir Bütün bunları yüksek sesle söylüyorum. İnsan başka nasıl katlanır ölüme, bilmiyorum.
Yaşıyoruz Sessizce
Yaşıyoruz Sessizce
Şükrü Erbaş
Şükrü Erbaş
·
50 views
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.