Kitap aslında beni ilk başlarda çok sinir etmişti. Özellikle baş karakterimiz Argan. Ayy sana acayip sinir oldum ya...
Kitap öncelikle gerçekten bize bir tiyatro izliyormuşcasına okurken keyif veren bir kitaptı.
Argan öncelikle zengin ve varlıklı bir adamdır. Kendisini sürekli hasta zanneden kendine teşhis konduran sürekli kendine ilaç yazdıran gerçekten hastalık hastası bir adamdır. Sürekli kendisini hasta olduğunu düşünmekte ve kendisini hasta olduğunu düşünerek hasta etmektedir.
Onun bu hem zengin hem hastalık hastalığını takıntısını gören bir doktor sürekli ona teşhis koymakta, bir eczacı da sürekli o doktorun koyduğu teşhisin, ilaçlarını, reçetelerini yazmaktadır.
Yani burda bir yandan Argan'ı ölüme göndermektedirler. Çünkü Argan zengin varlıklı biri olduğu için, teknik yollardan parasını çalmak istiyorlar.
Kitapta bir de bence önemli karakterlerden biri de hizmetçi kızımız. Öncelikle çok akıllı, pratik zekalı bir kızdır.
Argan'ın bir de kız çocuğu vardır. Kızını bir doktorla evlendirmek ister. Ama kızı da bir başkasını sevmektedir.
Babası özellikle doktor biri ile evlendirmek istiyor çünkü kendi çıkarı için sırf artık doktorlara para yetiştirmekten yorulmuştur. Ve en iyisi bir damat doktorum olsun der.
Ve kızını zorla vermeye çalışır.
Bir de Argan'ın ikinci karısı var. Karısı aslında onu pek sevmez hatta hiç sevmez. Sadece parası olduğu için yanında durmaktadır.
Yazarımız "Moriere" bir yandan güldürürken, diğer yandan bize çok öğretici bir üslupla okurların gönlünde taht kurmayı becermiştir. Bu kitap kesinlikle en sevdiğim klasiklerin arasına girmeyi hak kazanmıştır....
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.