Son zamanlarda okuduğum en iyi şeylerden olmasının yanında, ben gibi fazla gerilim ya da bu tür şeyleri sevmeyen bir insanı kendine bağlayabilecek kadar başarılı.
Okurken sanki "Okuyucu bir şeyleri kaçırır, ince eleyip sık dokumaya hiç gerek yok." tarzı düşüncelerle yazıldığını hissettiren kitaplardan değildi; gerektiği gibi muğlak, sis içinde ilerlerken karakterleri ve olayı anlamamız gerektiği kadar anladığımız harika bir eserdi.
Bu gibi bi' kitapta pek de beklemeyeceğiniz şekilde bir duygusal dokunuşun varlığı ve bunun samimiyetsiz birkaç cümleyle değil de içe işleyen bir anlatıyla aktarılışı kitabı tam da "şaheser" seviyesine çıkaran son dokunuş olmuş. Böyle bir hikâyeyi aklında "acaba" kalmadan okutabilmek gerçekten ustaca bir yazarlık ister.