Artık yalandan incelemeler kaleme alıyorum. Penceresiz bir odada dumanı sızan bir sobanın yanında oturuyorum. Uyusam ölürüm gibi. Şimdiden midem ağrımaya başladı bile. Mide ağırıması ne kadar garip. Neyse. Puan verirken gelen nazik teklifler sonucu 7 puanda karar kıldım. Birinde benim anlamamamdan kaynaklı bir sorun olmuştu ve aydınlatılınca düzelttim. Olsun yine sinirliyim... Bir diğerinde ise düzeltilmez bir şey var ...eğer biri beni aydınlatacak olursa harika olur. 7 zaten fazla. "Bir sarhoş çığlığı ve ezik bir ezan sesi" ezik bir ezan sesinden anlatılmak istenen nedir? Yani bilemedim öncesine sonrasına baktım. Ben takıyorum böyle şeylere. 1 puanı bile hak ediyor bu kitap. Ama güzeldi bir yere kadar oldukça güzeldi. Hatta bu yazıya ve o olmayan bölüme gelene kadar coşkun bir tazelik sarmıştı yüreğimi, incelikle. Tazelik diyorum çünkü Şükrü Erbaş'ın şiirleri ben de hiçbir duygu uyandırmaz. İncelik diyorum çünkü kullandığı kelimeler ve cümleler Nahif bir hassasiyetle okşanmıştı. Nahif olmasının sebebi çocuklar ve Erkeklerden bahsediyor olması olabilir.. Çocuklar demişken ben ilk defa bir şiir de bu kadar çok çok çok fazla çocuk okudum. Bazı kelimeler bilinçaltımızın yarasıdır (ooo güzel cümleymiş kullanırım bunu, çalmayın haa :)) La ben beğenmediğim kitabı niye övüyorum. Dediğim gibi bir yere kadar harika geldik dedim 10 mu geliyor acaba şaşırtmıyor beni. ( Arada reklam gibi giriyorum 1 k beynimiiizi reklamlarla bulandırdın) Ha ne diyordum. Kelimeler diyordun albayım. Ha bu arada Jandarma Subay astsubay başvurusunu kazanmışım :) geç gelen ödüller yüreğimde ferahlık yerine teessür bırakıyor. Çocukluk derin bir yara olmalı dedim. Benim çocukluğumla bağdaştırdım. Mesela insanlar çocukluğuna dönmek isterler ama bana zulm olurdu bu gençliğimi verin bana üniversite yıllarımı falan. Şükrü Erbaş içinde aynı duyguları hissettim. İlk defa Erbaş bana duygu hissettirdi belki de bu yüzden şoka uğrayıp beğenmiş olabilirim. Beğenmediğim o yer ise "Kimliksiz Değişim" başlığı altında toplanan şiirler. Sanki bambaşka biri yazmış gibi ya diyorum ne oldu bir anda heee dedim başlığı görünce Kimliksiz Değişim bir şeyler olmuş belli ama hoş olmamış. Zannımca öyle hastası hâlâ hasta tabii onlara diyecek bir şey yok. Erbaş'ın şiirlerinde yani bu şiirlerinde çocukluktan ziyade hoşuma giden bir diğer husus ise biz yetişkinlerin hiçbir şeye yetişememisini hüzünlü ve gerçekci bir dille acı çekip çektire çektire anlatması oldu. . Ne biçim yetişkiniz ulan diyesi geliyor adamın. Bazen geç kalınca oblomovluk başlıyor işte. Bir yerde cümlesi var İnanıyorum yeniden sevgiye ve güzelliğe diyor. Zamanında Anday'ın bir cümlesini okumuştum "yalanların amansız düşmanı aklım Ve ey kalbimdeki sonsuz aşk İkinize güveniyorum.” İlk okuduğumda çok hoşuma gitmişti paylaşmıştım iki sene önceydi. Geçen sene sildim bu alıntıyı ve bugün "İnanıyorum yeniden sevgiye ve güzelliğe." Sy 62 bu yazıyı gördüm ve inanın dostlar hiç kılım dahi oynamadı. 3 seneye giriyorum ve benden neler gitmiş öyle bakıyorum. İşte Erbaş bendeki bu acıyı da biraz çıkardı ortaya. Kısacası bu kitap herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği kalabileceği bir eser. Bu eser aşka böceğe çiçeğe kuşa değil de doğrudan insana yazıldığı içinde bu kadar değerli. Ama diyorum keşke biraz daha hassas olsaydı.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.