Zamanda yolculuk yapılabilen bir kafede geçiyor kitap. Ama belirli kurallar var bunun için, kahve soğumadan önce şimdiki zamana dönmek mesela. Ayrıca geçmişte ne yaparsanız yapın şimdiki zaman da değişmiyor. Beni en çok etkileyen kısmı bu oldu sanırım kitabın. Şimdiki zamanı değiştirememelerine rağmen geçmişe gitme nedenleri, günümüze geldikten sonra hissettikleri…
Kitap aslında tiyatroymuş ilk önce, daha sonra kitaplaştırılmış. Tiyatro izlermiş gibi okudum bu yüzden. Kafeye girip çıkan insanları, kafenin o loş atmosferini, kahvenin yapılışının anlatıldığı paragrafları aklımda canlandırarak okudum kitabı. Okurken yormayan bir dili vardı. Ayrıca hikayelerde zaman zaman tekrar edilen yerler vardı, geçmişe giderken uyulması gereken kurallar mesela. Bunlar beni sıkmadı açıkçası, tekrar tekrar okumak yormadı hiç aksine hoşuma gitti.
Dört ayrı hikayeden oluşuyor kitap, dördü birbirinden bağımsız gibi dursa da başta zamanla bağlanıyorlar birbirlerine. Dördünü de çok sevdim ama özellikle sonuncusu favorim oldu. Kitapta aşırı bir duygusallık yok, hafif bir burukluk bıraktı içimde diyebilirim.
Kısacası kitabı gerçekten beğendim, öneririm. Sakin, yumuşak bir havası vardı. Yanınıza bir kahve alıp karakterlerle birlikte zamanda yolculuk yapabilceğiniz bir kitap. Altını çizip alıntılayabileceğiniz çok fazla cümlesi olan bir kitap değil de daha çok sade cümlelerin arasına sindirilmiş hislerden oluşan bir kitap. Ayrıca ikinci kitabı da varmış sanırım onu da kesinlikle okumak istiyorum.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.