Çocukluğunu anlattığı kitabı, annesinin ölümüyle bitirmek mi? Yazarın büyüklüğünü tek başına gösterir sanıyorum. Öyle ya, kaç yaşında olursak olalım, ne zaman ki annemiz gider o gün çocuk olmaktan çıkarız. Gorki'nin yaşayamadığı çocukluğu da, hiç bir zaman tam manasıyla varlığını hissedemediği annesinin vefatıyla bitiyor. Romana hakim olan, ne yoksulluk ne hayat mücadelesinin insanlara yaşattığı dönüşüm bize yabancı. Sanırım bütün dramlarımız birbirine benziyor. "Tanrı kimseye uykusuzluk çektirmesin."