Kısa da olsa oldukça etkileyici bir kitap. Basitçe birbirine yakın oturan genç ve yalnız bir kadınla, yine yaşlı ve yalnız bir adamın mektuplaşmalarını konu alıyor. Geçinme zorluğunun getirdiği derin çıkmazları, hayalperest bir kafada da olsanız hayatın gerçeklerinin yüzünüze vuruşuna odaklanan bir eser. Özellikle fakirliğin verdiği utancı eşsiz bir şekilde işleyip betimlemesiyle beni çok etkilemiş bir kitap. Kitapta insanın diğerlerinin gözleri üstünde kendi görüntüsüne karşı oluşturduğu baskıyı öylesine ince ince betimlemiş ki gerçekten içinizdeki bazı hislere tercüman olmakla beraber bu konuda da bir sağduyu kazandırdığını söyleyebiliriz. Kitap içindeki en sevdiğim karakter ise Varvara Alekseyevna'nın çocukluğunda karşı odasında oturan arkadaşının babası İhtiyar Porkovski. Karakterin oğlundan kaynaklı hissettiğin aciz gurur ve kendinden açık vermemeye çalışırken daha da küçük duruma düşürdüğü zorlama hareketleriyle beni çok etkiledi.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.