MİMESİS/ EMRE TİMUR
"dua etmek; ağlamak; avuçlarım göl çukuru temmuzun ortasında yağmur yağardı sular tuzsuz kokardı ve rüzgâr saçlarını çalardı seni kıskandığım için özür dilerdim ben ve sabahına çıktığım her gece, çil horoz bana küfretti”
Kalemine romanlarıyla aşina olduğum yazarın, bu kez şair yanıyla tanıştım . Kitaplarını okuyanlar bilir, yazarın durup düşündüren, sorup sorgulatan bir kalemi var. Öyle hemen okuyup bir kenara koyacak kitaplar yazmıyor. Her cümlesinde bir durup düşündürüyor. Bununla birlikte merak acaba ne olacak diye merakta da bırakıyor.
Şiirleri de romanları gibi öğretici ve farklı bir tat bırakıyor damakta. Bir de kitabın önsözünde “ tuhaftır, bu metni okusun diye verdiğim dört kişinin de başına bir şeyler geldi” diyor. Biz o kategoriye girmiyoruz diye düşünerek, kötü düşüncelerimi aklımdan çıkarıyorum.
Şiirlerinden bir kaç seçki bırakıp veda edebilirim. Yeni kitaplarda buluşmak üzere.
️“Sizi sevmek tarihim mahfuz
Oturarak keman çalışınız kadar yanlış belki
Bilemiyorum
bir kelebek düşünün narin aklınızla
beni tırtıllıktan çıkaran sizsiniz
veyâhut sevginiz”
️ “bulanıksın
lâkin miyopluğumdan değil
kocaman yüksek topuklarından delik deşik içim
yanımda ol demiyorum
Yanımda yürü yeter bana
bak
seni bir özel isim olarak kullanıyorum”
️“Çift kişilik odalarda bir kötü adam
ne yalnız kalabilen
ne de bir başka hayata müdahil olan”
··
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.