·200 syf.····Okunma: 21 Temmuz 2023 23:27 Dün itibarıyla “Sevme sanatı” isimli kitapla tanışmaya nail oldum. Bu kitapta insan sevgisinin farklı yönleri ele alınmış ve nevrozlu sevginin aslında bir yarar sağlamadığını daha çok zarar verdiği, yazarın kendisi tarafından lanse edilmiştir. Yazara göre sevgi, sadece birine duyulan aşk ve benzeri duyguların oluşumu değildir. Sevgi önce insanları sevmek ile başlar. Eğer bir kimse insanları sevmiyorsa karşısındaki insanı da sevemez. Kitapta Erich From’un anne sevgisini her şeyin üzerinde tuttuğunu görüyoruz. Ona göre anne sevgisi koşulsuzdur. Açıkçası bu önermeyi desteklemiyorum. Sağlıklı bir anne- evlat ilişkisinde bile ne yazık ki beklentiler varken koşulsuz sevgi tanımının tam manası ile uyduğunu söyleyemem. Bana kalırsa koşulsuz sevgi; hayvan sever bir insanla, herhangi bir canlı arasında geçen (kedi, köpek, kuş vb.) ilişkidir. Hayvanın karnını hiçbir beklenti içinde olmadan doyurur ona ilgi verirsiniz ancak ailevi ilişkilerde aileniz hiçbir şey beklemeden size bunları vermez.
Sağlıklı ebeveynler tarafından çocuk özenle beslenir ve büyütülür. Zamanla çocuk büyümeye başlar ve çocuktan birtakım şeyler beklenir. Örneğin; çocuk iyi okullarda okumalı, güzel bir işte çalışmalı, iyi biriyle evlenmeli ve ebeveynleri yaşlandığında onlara bakılmalıdır. Çocuk bu beklentileri karşılayamadığı zaman çoğunlukla ailenin yüz karası ilan edilir. Özetle ebeveynlerin sevgisini koşulsuz olarak görmüyorum ve Erich Fromm ile bu konuda uzlaşamadığımızı görüyorum. Şimdiden tüm okurlara keyifli okumalar dilerim.