Acıyı bir ayrıştırma, kin ve intikam aracı olarak mı göreceğiz yoksa acıda ortaklaşıp, birleşip varlığını sorgulayıp ortadan kaldırmaya mı çalışacağız? Yakındığımız şeyleri ileneceksek dürüstlüğümüz nerede kalır? Sema Kaygusuz 1938 Dersim Trajedisinden yola çıkıp zamanı kalıba döküyor. Şimdinin astarı olan geçmişten kalan kimi mitolojik kimi dini kimi felsefi hikayeleri olan bir kuyuya düşürüyor okuru. Ordan burdan duyduğumuz zamanla değişen, gelişen, artan ya da azalan hikayeler.Dünyevi olanın ötesindeyiz, eski bir yaşamdayız ama gelecek bir yaşamda olmadığımızı bilmiyoruz. İnsan yıkıcılığını söze dökerken ajite etmeye başvurmuyor. Genel bir acı zincirinin halkalarında dolanıyoruz. Utancı mahremleştiren anlayışın karşısında ses çıkarıyor. Evrensel özün çekirdeğini ararken incir ağacına kavuşturuyor bizi, nice kadim felsefenin başladığı yere. Yazarın okuduğum ikinci kitabı olmasına rağmen yarattığı dile hayran kaldım. Eklektik, çok parçalı, renkli, sorgulatıcı olan romanın çok daha fazla okura ulaşması dileğiyle...
··
434 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.