İntibah
Merhabalar.
Söylemek istediklerime Ali ile başlamak istiyorum. İyi bir eğitim görmüş, ahlaklı, uysal bir genç. Yine bir babanın ölümü ile hayatının, kendisinin tepetaklak oluşunu okuyoruz. Babası öldükten sonra değişmeye başlayan Ali'nin başka bir dönüm noktası da tanıştığı sonradan sevgili olacak hayat kadını Mahpeyker. Birkaç güzel söze, iki öpücüğe, güzel gülümsemelere kanan Ali belki de hayatının hatasını yaptı, ona aşık olduğunu sanarak. Okurken sinirlendiğim o kadar çok nokta oldu ki. Aptallık yapmaya sanki yemin etmiş gibi.
İkisinin de birbirlerine olan aşkı çok başkaydı. Birisi masum severken diğerinin sevgisini pisti. Maypeyker, hayat kadınlığında ün salmış birisi olduğundan Ali'nin arkadaşları Ali'yi uyarmak ister. Ama bizim asi ve kafasına buyruk gencimiz bunu pekte dikkate almaz. Bir gün Mahpeyker'in bir müşterisi gelir ve onun yanında gitmek durumunda kalınca Ali, Mahpeyker'i bekler bekler fakat gelmez. Geldiği anda hakaret yağdırarak onu terk eder.
Onun öncesinde Mahpeyker ve Ali'nin ilişkisini öğrenen Ali'nin annesi yanı Fatma Hanım eve bir cariye alıp oğlunu o kızdan kurtarmak ister. Güzellik, ahlak ve birçok açıdan Mahpeyker'den güzel olan Dilaşup sonunda Ali ile bir ilişkiye başlar. Her şey güzel gidiyordur ama kıskançlığın somutlaşmış hali olan Mahpeyker başka bir kadına tercih edilmesini kaldıramaz ve Apdullah'tan (Ali bu adamdan dolayı ayrılmıştı) yardım ister. Apdullah'ta kabul eder.
Ve Dilaşup'a iftira atarlar, bunu öğrenen Ali de bir hışımla eve gider ve Dilaşup masum olmasına rağmen Ali'nin gazabına uğrar ve Mahpeyker'e satılır.
Gel zaman git zaman Mahpeyker, Dilaşup'tan sinirini çıkarır, o sıra da Ali hayatına devam eder. Yaptıklarını gören Mahpeyker de sinirini Ali'ye yöneltir ve intikam almak için tekrardan Apdullah ile anlaşma yapar, ölmesini ister.
Her şey planlanmış bir şekilde Ali bir eve getirilir. Mahpeyker gözünü hırs bürümüş halde Ali'nin ölüsünü Dilaşup'a izletmek ister. Ama evdeki hesaplar da bazen çarşıya uymaz.
Kitabın sonunu söylemeyi tercih etmesem de az çok tahmin ediyor olabilir ya da edemiyor olabilirsiniz. Ama kötülüğün, kıskançlığın güzel bir örneği Mahpeyker, tek masum Dilaşup ise bunları asla hak etmeyen birisiydi. Kitabın son sayfalarında yazar ki: ''Vefayı, her türlü hüznü, her türlü talihsizliğiyle Dilaşup'da ihaneti her türlü iğrençliği, her türlü ağır sonucuyla Mahpeyker'de, intikamı her türlü şiddeti, her türlü dehşetiyle Ali Bey'de cisimlendirmişti.
Ali'nin değişimini, Mahpeyker'in kıskançlığını, Dilaşup'un masumluğunu, aşk için yapılabilecek her türlü pisliği toplamış Namık Kemal.
Başka değinmek istediğim bir nokta ise edebi kısmı. Tanzimat Dönemi'nin özellikleri o kadar yansımış ki. Uzun cümleler, güzel betimleler, hafif ağır bir dil ama hepsinin birleşimi çok farklı bir ahenk oluşturarak sizi kitabın içine çekiyor. Yeni okumaya başlayanlara biraz ağır gelebilecek bir kitap olabilir çünkü dediğim gibi uzun ve betimlemeli cümleler her bir tarafta ama Namık Kemal'e kötü bir eleştiri yapmak bana uymazken kalemine hayran kalmamak elde değil. Konusuyla kalemiyle her şeyiyle sevdiğim ve tavsiye edeceğim bir kitap oldu.
Okurken belki son sahnelerde ağlayabilirsiniz çünkü Dilaşub'un görmüş olduğu haksız muameleler fazlasıyla dokunaklı geldi bana, oysaki tek yaptığı gerçek anlamda Ali'yi sevmekti.
Sevginin de her şeye yetmediğini görmüş olduk. Kitabın son cümlesi de: ''Meşhurdur, son pişmanlık fayda vermez'' olduğu gibi bu sözün okları direkt Ali'ye dönmüş bir şekilde. Ali belki saflığından kaybetti ama Dilaşup bunları hiç hak etmedi. Mahpeyker'e ise asla üzülmüyorum, bazı insanların yaşaması ölmesinden daha üzer.
Keyifli okumalar dilerim.
·
190 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.