“Bu dünyada bir insana kendi çıkarının tersine işler yaptıran duygu nedir?” diye soruluyor kitabın satırlarında.
Aşk dediyseniz doğru bildiniz. Kara sevda dediyseniz sizler çoktan bu kitabın yapraklarını ciğerlerinize çekmişsinizdir.
Kitap, her şeyden elini eteğini çekmiş, duyguları hissedemeyen ana karakterimiz Ahmet’in iç dünyasını ve yaşadığı koşulları anlatıyor. Başlarda ana karakterin bu kayıtsızlığına anlam veremeyip zaman zaman sinir olsam da okudukça kitabın derinliklerine indim ve bunlar bir yere vardı.
Her şey yan komşunun öldürülmesiyle ve gazeteci kızın Ahmet’in kapısını çalmasıyla başlıyor. Kitapta yan komşunun hikayesinden ziyade Ahmet’in, kardeşinin hikayesini gazeteci kıza anlatmasını ve büyük bir ruhsal çözülmeyi bölüm bölüm okuyorsunuz. Tabi kitabın bitiminde iki hikaye de şaşırtıcı bir biçimde son buluyor.
Kitap, unutmanın insan soyunun şifası olduğuna değinirken bir yandan ise nasıl bir hasara yol açtığını gösteriyor. Bu ironi içinde sayfaları çevirirken eminim sizler de zevk alacaksınız.
‘Acaba insanların duyguları olmasaydı her şey ne kadar kolaylaşırdı der misiniz?’ sorusunun bu kitabın temelini oluşturduğunu belirtmiş Livaneli.
Peki ya aşk bir derya deniz ise kara sevda da bu suların dibi midir diye sorsam?
Gerçekten ustalıkla işlenmiş sürükleyici bir hikaye olmuş Kardeşimin Hikayesi.
Şimdiden iyi okumalar dilerim.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.