Derinlerde bir yerlerde adaletsizliğin varlığı yüzünden kanayan bir kalbin olduğunu biliyorum.
Heyyoooo Bugün Asla Asla kitabının yorumu ile geldim. Yazarın en sevdiğim kitabı olabilir mi? Hayır. Belki de kitabın ortak yazarı olmasından kaynaklı. Yine de kitap sonuna kadar gizemini kaybetmeden koruyor ben beğendim. Kafa karıştırıcı bir kurgusu vardı ama her yeni bölümde yeni bir gerçeklik öğreniyoruz.
Charile ve Silas bir gün okulda kim olduklarını unuttukları bir güne başlarlar. İsimleri, aileleri, kim olduklarını her şeyi unutuyorlar. Sorun şu ki bu sadece bir kere olmuyor bi kaç kez oluyor ve artık bu durumu not almaya başlıyorlar her kırk sekiz saatte bir hafıza kaybı gerçekleşiyor. Aldıkları notlar bu döngü tekrarlaştıkça işlerini kolaylaştırıyor. Geçmiş günlükleri ve birbirlerine zamanında yazıkları mektuplar ortaya çıktıkça sırlar da ortaya çıkıyor evet ikisi de her şeyi unuttu bunun nasıl olduğu konusu bir süre meçhul ama bu durum onları geçmişin en derinlerine götürüp eksikleri gün gibi ortaya çıkardı. Unutmak korkunçtur. Hatırlatmak ise daha korkunç. Silasın çok iyi bir fotoğrafçı olması da işleri kolaylaştırıyor. Çektiği fotoğraflar sayesinde bir çok bilgiyi anımsıyorlar. Unutulmayan tek şey birbirlerini gördüklerinde olan hislerin ortaya çıkması.
Charlie ve Silas İkisi de doğduğu günden belli beraberler. Aileleri ortak iş yaptıkları için oldukça yakın arkadaşlar ama 14 yaşında Silas, Charlie karşı duygularını fark eder şu an 18 yaşında bir Silas ve 17 yaşında Charlie okuyoruz. Charlie’nin babası hapise girmiş ve her şeylerini kaybetmişlerdir. Silas’ın babası aklanırken Brett sahtekarlık ile suçlanarak 15 yıl hapis cezasına çarptırılır. Ama gerçekten göründüğü gibi miydi ? Bu ki kitapta iki ailenin birbirine olan nefreti de yer alıyor.
·
1 +1'leme
·310 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.