Bitirdiğimde kendimi paramparça hissettiğim o kitap. Bunca zamandır nasıl okumayı erteleyip bir anda okuma kararı aldığımı hiç bilmiyorum ama iyi ki çok geç olmadan okumuşum. O kadar akıcı bir kitap ki sıkılmadan okuyabiliyor insan. Mürşit efendinin mektubuna gelinceye dek o kadar nefret ettim ki kendisinden anlatamam. Oysa gerçekten bazı şeylerin göründüğü gibi olmadığını Mürşit efendinin mektubunu okuyunca anladım, hiçbir şey göründüğü gibi ve tek taraftan dinlenildiği gibi olmuyor. Tek keşkem Mürşit efendinin babalık duygusunu yaşayıp, çocuklarına yansıtabilmesi
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.