Kitabın anlatmaya çalıştığı şey açık; en büyük düşmanımız korkularımız ve bizim bu korkuları nasıl materyalleştirerek kendimizi büyük bir çıkmaza soktuğumuz. Evet karakterin sorunu bu, ama yarattığı ikizi gerçekten bir hayal ürünü mü yoksa gerçek bir insan mı bazen belli değil, çünkü öteki karakterin toplum içinde var olduğu belli olan durumlar var. Ama asıl karakter bu kişiden bazılarına yakındığında deliymiş gibi de bakılıyor. Bu kısım okurken kafamı çok karıştırdı. Kitabın sürekli gizemini koruması iyiydi. Tüm bakış açısı asıl karakterin gözlerinden olduğu için okuyucu olarak biz de tamamıyla bu çıkmazın içindeydik ve onun deliliğini özümsedik. Dostoyevski'nin sıkıntılı karakterleri sinir bozucu bir şekilde insanların saklamaya çalıştığı kötü ve korkunç şeylerin vücut bulmuş ve toplum içine salınmış halleri. Okurken dayanmak zor.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.