Adına vurulup nedir ne değildir hiç bilmeden yıllarca listemde tuttuğum ve aynı bilmemezlikle alıp okuduğum ender kitaplardan Yalnız Bir Avcıdır Yürek. Ama haksız mıyım, bu nasıl bir kitap ismidir? İsmiyle uyumlu bir hikâyesi var romanın. ABD'de küçük bir kasabada yaşayan birkaç "yalnız" insanın onları dinleyen ve onlara göre kendilerini tek anlayan kişi olan Bay Singer'a dertlerini, hayallerini, görüşlerini anlatması üzerine şekilleniyor roman. Bu insanların ortak noktası Bay Singer tarafından anlaşıldıklarını düşünmeleri, âdeta yalnız bir avcı gibi yürekleri bu sağır ve dilsiz adama bağlanıyor çabucak. Halbuki o da yalnız, onun da anlaşılmaya ihtiyacı var ve onu tek anlayan (ya da kendisinin öyle sandığı) dostuyla da yollarını ayımak zorunda kalmış. Yani aslında romandaki herkes kendisiyle o kadar meşgul ki karşısındakini duymaya veya anlamaya çalışmıyor. Yine de anlaşılmayı bekliyorlar. Birbirleriyle konuşamıyorlar çünkü kendilerini aşamıyorlar. Yazarın yalnızlık mefhumuna bu bakışını vok sevdim. Bir sürü yalnız insan bir araya gelince yalnızlıklar giderilmiyor, hiçbir şey değişmiyor. Mesela kitabın bir noktasında Bay Singer birkaç günlüğüne seyahate çıkıyor, onun yanına gelip de onu orada bulamayan müdavimler birbirleriyle konuşmak yerine oradan ayrılmayı seçiyorlar. Kitabın sonlarına doğru Doktor ve göçmen adam konuşacak gibi oluyorlar ama kendi fikirleriyle o kadar hemhâller ki karşı tarafı dinlemiyorlar bile, en sonunda da ateşli bir kavgaya tutuşup bir daha asla konuşmamak üzere bitiriyorlar muhabbeti. Zaten aslında Bay Singer'ı bu kadar sevme sebepleri Bay Singer'ın sağır ve dilsiz oluşu; yani onlara cevap veremiyor, akıl vermiyor, kendi sıkıntısını ya da kendi fikrini anlatmıyor oluşu.
Yazar olabildiğince farklı insanlara yer vermiş ve bubu doğal akışı bozmadan aktarmış. Karakterlerin onları yalnızlığa iten bireysel hikâyelerini güzel bir üslupla anlatırken toplumsal ve ekonomik gerçekleri de ihmal etmemiş yazar. Ve bu kitap Carson Hanım'ın 23 yaşında yazdığı bir ilk roman. Böyle düşününce gerçekten çok iyi bir roman olduğunu anlıyor insan. Yalnızlık hissini çok büyük cümlelerle değil, daha basit daha bizden bir yerden anlatan oldukça yetkin bir roman bence. Okuduğum için memnunum.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.