Neyyire Hanım ve Tevfik Efendi'nin 2 çocuğu vardır. Fahir'le Mücella. Annesi Mücella'ya hamileyken , eşi Tevfik Efendi ölür.
Annesi babasız kız çocuk büyütmenin zor olduğunu düşündüğü için Mücella'yı sürekli elinin altında tutar . Mücella'yı ortaokula kadar anca okutur. Onun başına bir iş gelmesinden, adının çıkmasından korktuğu için yanından ayırmaz.
Neyyire Hanım'ın erkek çocuğu Fahir de Keriman adında bir kızla evlenir . Bir süre birlikte yaşarlar annesiyle ama sonra anlaşamayıp ayrılırlar önce İstanbul'a sonra da Avrupa'ya giderler.
Mücella ve Neyyire hanım iyiden iyiye yalnız kalmıştır . Mücella'nın kuzenleri yaşıtları hepsi evlenmiş ve çoluk çocuğa karışmıştır . Mücella ise annesinin dizinin dibinde dikiş diken örgü ören dantel işleyen bir kadın olarak yaşlanmıştır.
Bir gün Mücella kasaba gittiğinde annesi de ölür. Mücella yapayalnız kalır . Konu komşu akrabalar gelip ona akıl danışır dert anlatır yalnız bırakmamaya çalışırlar.
Mücella da bir gün yalnız başına ölür ve geriye sadece abanozla kaplı aynasi ve dantel işlemeli sandık örtüsü kalır .