ve mutlu son.Türk Edebiyatı
Türk edebiyatının ilk romanı. Talat ve Fitnatın trajik aşkı. Oysa her şey trajikomik bir şekilde başlar. Talat bir gün tütüncüde gördüğü kıza aşık olur ve onunla görüşmek için kadın kılığına girer ve hikayemiz başlar.
Ama hikayemizin yanında olmazsa olmazımız toplumsal eleştiriler absürd bir şekilde (en azından bu zamanda benim için) aktarılır bize. Görücü usulü evlilikler ve dönemin kadın erkek ilişkileri daha ilk romanımızdan göz kırpıyor bize. En büyük dertleri aman yaşı geçmeden(!) aman kötü yola düşmeden gençleri evlendirmek olan her şeyi bilen, onların iyiliğini isteyen büyükler. O zamanın yaygın göze batan sorunlarından işte.
Gerçi bugün için de çok farklı şeyler söylemeyiz heralde. Bir şekilde o sorunlar kılık değiştirip var olmaya devam ediyor. Görülüyor olsun olmasın. Ama sebepleri , etkenleri çok değişmiyor gibi geliyor bana. Çok uğraşıyoruz, herşeye olabilecek en absürd şekilde müdahale etmeyi çok seviyoruz. Ama bazen de tam aksi yok olmayı da iyi biliyoruz. Sanırım neye burnumuzu sokup sokmayacağımızı bilmiyoruz ve hep yanlış isabet ediyor. Tesadüfün böylesi. Her şeyi en saçma şekilde zorlaştırmanın yolları. Ama en iyisini biz biliriz değil mi?
En son da iş işten geçmiş olur, elimizdeki trajidilere bakıp bir güzel ağlarız. Her şeyin suçlusu da içinde kimsenin olmadığı o toplum olur. Ve mutlu son.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.