Küçük yaşta yetim ve öksüz kalan Yusuf'un hikâyesi beni derinden etkiledi. Hikaye bir katliam ile başlıyor ama asıl sizi etkileyecek olan Yusuf'un gözlerinin önünde yaşanan bu olayları sukünetle karşılaması oluyor. O anda başlıyor Yusuf'un hikâyesi hayatı boyunca kendisini hiç bir yere ait hissetmiyor bir tek üvey kardeşi Muazzez'in yanına aitmiş gibi geliyor ama tam bir aitlik değil bu hep içine kapanık olan Yusuf yanlız başlayan öyküsünde yine yalnız başına bitiriyor.. sonunu beni çok tatmin etmiyor ama hala etkisindeyim böyle bir sonu hiç beklemiyordum tamlanmamış geliyor ve o içimdeki boşluk hiç dolmayacak gibi Yusuf'u hiç gülerken görmedik ve göremeyeceğiz... :(