O gösteriş ve debdebeden tamamen uzaktu. Gerçeği ve her şeyin özünü severdi. Ölene kadar da öyle kaldı.
Yaşlılığında muzaffer olarak halkının tartışmasız lideri ve tüm Arabistan'ın hâkimi olduğunda bile Mekke çevresindeki vadilerde sürü güden fakir çobanla aynı adamdı.
O zaman dahi, evi en mütevazı evler arasındaydı ve o zaman dahi, en sık yediği yemek arpa ekmeği ve bir avuç hurmaydı.
Bir yandan devlet işlerini görürken, bir yandan mütevazi giysisini ve ayakkabılarını kendi elleriyle onarırdı.
Tüm bunları bilip de bu insanı sevmemek mümkün müdür?
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.