Kitabın son sayfalarını okurken aklımda Nazım Hikmet’in çok sevdiğim bir şiiri belirdi. Sanki Martin Eden için yazılmış gibi.
Hasret
Denize dönmek istiyorum !
Mavi aynasında suların: boy verip görünmek istiyorum !
Denize dönmek istiyorum.
Gemiler gider aydın ufuklara gemiler gider !
Gergin beyaz yelkenleri
Doldurmaz keder.
Elbet ömrüm gemilerde bir gün olsun nöbete yeter.
Ve madem ki bir gün ölüm mukadder;
Ben sularda batan bir ışık gibi
Sularda sönmek istiyorum !
Denize dönmek istiyorum !
Denize dönmek istiyorum !