Dostoyevski, bu kült kitabında tanrı'nın iradesi gibi davranmış; ve hak eden insanları öldürmeyi bir kutsal bir görev gibi görmüştür. Ancak hikayenin sonlarında insan olduğunu hatırlayıp insanca zaaflardan kaçamamıştır. Ve gizliden gizliye tanrı'ya secde etme yoluna gitmiştir. İnsanın en karanlık ormanlarda kendi ruhuyla yüzleşmesini gösteren okunmaya en çok değen romanlardan biri.