İnternetteki alıntılar yüzünden okumuş kadar olduğum Ötanazi Okulu' nu okudum ve şuan 2.kitaba hemen başlıyorum.
Öncelikle bu kitabı okuyacak olanlar âni duygu değişimlerine kendine hazırlasa iyi olucak çünkü ben Ötanazi Okulu' nu okurken kahkaha atarken bir anda Yeşil' in hastalığı ilerlediği için üzülerek okumaya devam ettim tabi Gölge Yeşil' i bazen yanlız bırakınca ona sinirlenmedim değil ama bazı sahneler beni baya güldürdü özellikle Edward ile Deborah ve Emiliy ile Marcus arasında geçen sahnelere baya güldüm.Aslında Ötanazi Okulu' nu okurken sadece mutlu, kızgın yada üzgün değildim aynı zamanda Gölge acaba Yeşil 'i öldürecek mi diye biraz gerilmiş ve ne zaman bir birlerini aşık olacaklar diye gözlerine bakmış, psikolojik baskı yapmış olabilirim. Amaaa en sonunda Ötanazi Okulu 1 i acısıyla, tatlısıyla sevdiğimi söyleye bilirim ve serinin devam kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.