İnsancıklar
Bana kısaca hayat nedir diye sorsanız can dostum Mehmet Kemal'ın çok sevdiğim ve sürekli söylediği bir sözü gelir aklıma "Hayat insanın kendi ayakları üstünde dimdik durma sanatıdır" Bu romanda Dostoyevski insanın, maddi ve manevi olarak kendi ayakları üzerinde nasıl durması gerektiği öğretiyor. Rus toplumunun yoksulluğunu, sefilliğini, umutsuzluğunu, hayata tutunmaya çalışan yoksul insanların yani kitabın başlığında yakıştırılan insancıkların mücadelesini dramatik bir şekilde anlatıyor. O kadar ki yoksulluğun dibini iliklerinize kadar hissedecek yok artık bu kadarda olamaz diyeceksiniz. Kitap övüldüğü kadar muhteşem, akıcı bir dili sahip ayrıca hikayesiyle okunmaya değer bir eser.
İyi okumalar…
·
1 +1'leme
·87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.