Sevgili Nermin Yıldırım ın tüm kitapları birbirinden güzel. Kendisi için son dönem Türk edebiyatının en beğendiğim yazarı diyebilirim. İstisnasız her kitabını içimde bir hüzün, yüzümde bir gülümseme gibi anlık değişen duygularla okuyorum. Bu kitabı da diğerleri gibi harikaydı.
Esin ve Rikkat ın kesişen yollarının her anı ayrı bir keyif verdi. Kitabın sonunda bazı konular havada kaldı. Kerem Bey e ne oldu, Ev; gerçekten insanların iyiliğini isteyen bir akıl hastanesi mi yoksa Kerem Bey ve Adalı’nın iddia ettiği gibi siyasi suçluların ortadan kaldırılmasına hizmet eden bir ıslah evi mi?Bu soruların cevaplarını bulamasam da yazarın dili o kadar keyifli ki, bazı kusurları da gözmezden gelebiliyor insan.