Gecenin'in yeri benim için çok çok özel. Pek objektif bir inceleme olmayacak bu yüzden. Kendi bataklığımda boğulurken okudum aylema'yı bu yüzden asla gereken özeni gösteremedim ama yol arkadaşım olduğu için çok çok minnettarım. Yazım dili her zamanki gibi gayet iyiydi, zaten Kabal'ın kitabından aksi beklenemezdi. Kitabı rahatça okuyabilmek için alıntılarını paylaşmadan okumuştum ama ilk yüz sayfadaki alıntılar bile iki yüzü bulmuş. Vakit buldukça bölüm bölüm paylaşacağım alıntılarını.
Sadece Maya'ya sarılmak istiyorum ama o kollarını bana dolar mı bilmiyorum. En sonunda Maya'nın zihnine girebilmek gerçekten çok güzel. Açıkçası ne diyeceğimi de pek bilemiyorum ama konuşmayı da istemiyorum bir açıdan, gecenin hisler kitabı ve hislerimin hepsini yazamam.
Şu an buraya hissettiklerimin yarısını bile yazabilmek için on bin kitap okumuş olmayı dilerdim; gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: Maya'yı okuduğuma çok sevindim, kendi çapımda.
Okurken kaç kere kitabı kucağımda bırakıp duvara, penceden dışarıya, bilgisayarın ekranında çalan şarkılara baktım sayısını unuttum. Hep şaşırırdım buna ama gerçekten hayret ediyorum. Nasıl bu kadar gerçek olabilir? Hisler nasıl böylesine doğru olabilir? Doruk'u okumak çok garip hissettirdi. Doruk ve Fetih hakkında zaten bazı şeyleri bilerek başladım ama görüyorum ki Doruk hakkında öğrendiklerim bir damla, bilmediklerimse okyanusmuş. Kendi içime bunu işlediğim için tam anlamıyla Doruk'u sevemiyorum belki. Henüz anlamıyorum ama sevemiyorum da. Doruk gerçek, Fetih hayal ve bizim hayallerimizin peşinden koşmamız gerek.
Nagi bir keresinde Doruk'tan bu kadar nefret edilmesinin nedeninin gerçek olması olduğunu söylemişti, ikisinin arasındakiler o kadar gerçek ki kaldıramıyor insanlar. Ama ben Doruk'tan nefret etmenin bize verilmiş bir lüks olduğuna inanmıyorum. Doruk olmasaydı gecenin olmazdı ki. Ve sanki Doruk'tan nefret etmek, Maya ile Doruk'un arasına girmeye teşebbüs etmekmiş gibi geliyor ve onların arasına Fetih Yargıcı bile giremezken bizim ne haddimize?
Gerçek Fetih Yargıcı'nın Amelya'da olduğu söylenmişti, Aylema böyleyse Aşeka, Dora, Amelya nasıldır merak ediyorum. Fetih'in böyle olmasını beklemiyordum açıkçası. Ama sevdim, çok sevdim. Öyle ki Maya trenden Doruk'la gittiğinde dayanamayıp o gece okumayı bıraktım ve ertesi gün devam ettim. Şu an Fetih hakkında uzun uzun bir şeyler yazamam ama okudukça bunu yaparım diye düşünüyorum.
Şundan bahsetmeden bitiremeyeceğim. Kitabı okurken durup durup en çok dediğim şeylerden biri oldu. Buna bu kadar ihtiyacım olduğunu okuyana kadar bilmiyordum bile. Pars'ın yanımda olmasını çok, çok isterdim. Ben yapamayacak durumdayken bana kahve yapmasını, ona kahve getireyim demesini çok isterdim ama ben ellerimi kupalarına sımsıkı sardığım kahvelerimi hep kendim yaptım.
Bu yazı içerik yorumlamasındansa hisler yorumlaması oldu ama zaten böyle olması gerekmez miydi, gecenin hisler kitabı diyoruz sonuçta. İyi ki yazmışsın, Gök' iyi ki.
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.