Livaneli’den okuduğum 2. kitaptı. bunu da Serenad gibi tek solukta okudum. Kitabın ismindeki Huzursuzluğu iliklerime kadar hissettim, Meleknaz oldum Hüseyin oldum Nergis oldum.. bütün karakterleri okumadım adeta yaşadım. İnanılmaz zekice yazılmış bu kitap beni çok etkiledi, yer yer gözyaşı döktüm. Doğuya olan hayranlığın Batı özentiliğinin yanında hem iyi hem kötü taraflarıyla çok güzel yansıtılmıştı. Biraz sorguladım, biraz kabullendim. Kitabı kapattığımda düşündüğüm; hangi ırk hangi dine mensup olursan ol hepimiz insanız, din adı altında kötülükler örtbas edilemez, dünyayı iyilik kurtaracak evet ama dünyanın hiçbir zaman kurtulmayacağı gerçeği gibi kötülüğün de artarak devam etmesinden dolayı içim fazlasıyla buruk.. sonsuz tavsiye, okuyunuz okutunuz.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.