Yine üzerinde yaş sınırı belirtilmeyen bir kitap, yanlış yaş gruplarının elinde dolaşıyor.
Kitabın sonu aşka ve dostluğa bağlanılacaksa, masum insanların katledilmesi ve bunun "İnsanlar kötüdür! Onlar böyle ölmeyi hakediyor!" gibi korkunç bir düşünceyle aktarılması şeklinde olmasaydı keşke. Özellikle okuyan kesimin, çoğunlukla kendi içinde, dünyaya ve insanlara karşı öfke duymaya başladığı dönemlerde olduğunu düşününce bu biraz üzücü olmuş.Akın'ın sevgisine karşılık görmediği ve dinlemediği için öldürmeye çalışması, Asır'ın beni seversen değişirim sevmezsen katliama devam ederim demesini de cok tehlikeli buldum. Malesef günümüzde de örneğini gördüğümüz hastalıklı ilişkilere zemin hazırlayabilecek diyaloglar bunlar.
Onun dışında Defne'nin tavırları bir süre sonra sıkmaya başladı." Kaçmam lazım" ile "Onlardan biri gibi görünüp intikam almam lazım" ikilemi çok uzun ve tekrar tekrar olması baydı biraz. Her katliamdan sonra günlerce fenalaşıp sonra hiçbişey olmamış gibi katillerle şakalaşıp,laf dalaşına girmesini samimi bulmadım.Ben sanırım en çok katliam durumuna takıldım. Masum insanları eğlenerek öldüren bir toplulukla böyle bir durum olmamalıydı. Daha hafif, kabul edilebilir bir olay olmalıydı. Ya da illa aşka ve dostluğa bağlamak yerine, Defne'nin adalet yolunda ilerleyen,güçlü bir karakter olmasını isterdim.
Son olarak eğer bu yorumumu okuyorsanız size şunu söylemek istiyorum.7 tane katili Defne gibi laf sokarak iyileştiremezsiniz arkadaşlar! Onlarca insana acımayan sizin gözünüzün yaşına hiç bakmaz. Onların tedavi olması gerekiyor! Eğer insanların ölmeyi hakettiğini düşünüp, onlara çeşitli katliam 'eğlenceleri' kuran bir psikopatı laf sokarak iyileştirip, güzel bir aşk yaşama ihtimalinde sorun görmeyip romantik buluyorsanız, gelecekte celladınıza aşık olmamak için lütfen psikolojik destek alın. Elin psikopatlarını adam etmek için ömrünüzü harcamayın. Sizleri seviyor, iyi okumalar diliyorum.