50’li yaşlarda bir adam olarak başlıyor kitapta Bjørn Hansen. Boşanmış, bir oğlu var ancak yıllardır görmemiş. Zaten görmek de, hayatına dahil olmak da istemiyor. Hayattan tek beklentisi kitaplarıyla baş başa kalabilmek. Anonimleşmek. Adeta görünmez olmak. Bu amaçla devleti dolandıracak kadar da cesur! Suçluluk duymadığını defalarca vurgulasa da aslında asıl hissinin korku olduğu ve kendini kendine bile kabullendirememesi nedeniyle insanlardan uzaklaşması gizlenemiyor.
Yalnızlığı arayan ama bir yandan hayattaki tek yakını olan oğlunun yaşamını, ailesini merak etmekten de geri kalmayan bir adam. Ama ait olamıyor başkalarının dünyasına. Hep bir yabancılık hissi kaplıyor ruhunu. Bu, çocuğunun hayatı olunca daha da ağırlaşıyor. Kaçmakta buluyor çareyi, uyumsuzluk hissiyle baş etmektense.
Bazılarını kitaplarla,kendiyle ya da her neyle istiyorsa onunla baş başa bırakmak gerek.
Bjørn Hansen de Kierkegaardla baş başa kalmayı yeğliyor.
·
229 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.