Malum, kitap hakkında negatif eleştiriler bulunmakta, kitabı okuduktan sonra bunların bazılarıyla karşılaştım ve bu konu hakkında yazarın düşüncelerini merak ettim. Kitabı storytel’den dinlediğim için sonsöz seslendirilmemişti ve özellikle sonsöz için kitabı temin ettim. Bir inceleme de özellikle Tolstoy bu kitapta yapılmaması gereken şeyleri tavsiye ediyorsa çok iyi bir kitap tam tersi ise (ki bu incelemede bu şekilde bir ifade vardı) kitabın kötü olduğuna dair çıkarım yapılabilecek ifadeler seçilmişti.
Acaba Savaş ve Barış’ta, Diriliş’te veya Anna Karanina’da veya diğer malum çok okunan eserlerinde evrensel iyiliği ön planda tutmuş ve bunun için eserlerini yazan birinin, kitabın hastalıklı baş karakterinin yaptıklarını öneren bir yapısı olabilir miydi? Bazı yerlerde geçen ifadesiyle öyle bir ruhsal bunalımda mıydı? Tolstoyizm veya Tolstoyan hareket diye akım oluşturacak kadar iyiliği, barışı ve güzel ahlakı sürekli işleyen neredeyse hakkında mezhep oluşturulmuş biri bu kitabında yolundan mı sapmıştı? Yoksa kişiler kendi görüşleri lehinde yazar aleyhinde fikir mi beyan ediyorlardı?
Sonsöz yazarın bu kitap hakkındaki düşüncelerinin açık bir şekilde ifade edildiği yerdi. Spoiler olmadan yazar beş madde ile belirtir görüşlerini. Kısaca özetlersem kendimce;
1. Yalancı bilimsel ifadelerle cinselliğin ve ahlaksızlığın ön plana çıkarılmasından rahatsızdır. Bu nedenin erkeklerin ahlaksızlıklarına bir yol olduğunu bunun kötü bir davranış olduğunu uzunca açıklar.
2. Bedensel aşkın ve bunun negatif sonuçlarından (özellikle sadakatsizlik ve aldatmaya bir yol olmasını eleştirerek) bahseder.
3. Çocuğun anlam ve önemi hakkında fikirlerini belirtir.
4. Çocuk yetiştirme ile ilgili görüşlerini ve nasıl olması gerektiğini ifade eder. Burada özellikle çocuğun manevi olarakta yetiştirilmesinin gerekliliğinin altını çizmektedir.
5. Bu maddede ise bedensel aşkın şiirsel vb. toplumca yüceltilmesinin negatif sonuçlarını anlatır ve evliliğin nasıl olması yönündeki görüşlerini beyan eder.
Sonrasında ise yaklaşık on sayfa hikayesinde ne anlatmak istediğinden ziyade, Kutsal ifadelerle desteklemeler yaparak kendi inandığı iyiliğe yönlendirecek ifadeler kullanır.
Kitabın baş kahramanı kötülüğe mağlup olmuş, perişan biridir. Pozdnişev iyi biri değildir, kötülüğü seçmiştir, kıskançlık ruhunu esir etmiştir vs. bunları anlamak kitap okunduğunda basittir. O zaman her yazar böyle bir kahramanı anlattığında onu her zaman destekler mi? Veya katil Raskolnikov iyi biri miydi? Hırsızlık yapan Jan Valjean iyi biri miydi? Yazar her zaman iyi bir karakter mi anlatır? Bu karakterlerin kitabın başındaki ve sonundaki halleri ne kadar farklıdır. Böyle olmak zorunda da değildir. Kötü bir karakter ile yanlış ve yapılmaması gereken şeyler anlatılamaz mı? Bu noktada verilmek istenen ifade açık değil midir? Pekiyi bu ifadelere, açıklamalara, sonsöze, Tolstoy’u övmeye, savunmaya veya yüceltmeye gerek var mıdır? Elbette yazarlar kötü karakterlerle isteyerek veya istemeyerek olumsuz şeylere yönledirme yapabilirler ancak Tolstoy’un niyeti bu mudur? Neden yorumlar bilinçli veya bilinçsiz negatif ve bunların sonucu nedir?
En güzeli, kişilerin yorumları ne olursa olsun, herkesin eseri kendisinin okuması ve yorumlamasıdır. Kitap diğer eserler kadar detaylı ve yoğun olmayabilir ama Tolstoy’un akıcılığına sahiptir. Eğer kitap hakkında mevcut olan negatif yorumlar bu kitabı sizi okumaktan uzaklaştırmışsa yazarın kendi detaylı açıklaması olan sonsözüne önce bakmak faydalı olabilir.
Önsözlerin dahi okunmadığı zamanlarda, sonsözün ilk okunması belki de bu kitap için bir anahtar özelliğindedir.
Saygılarımla
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.