Kitabı okurken inanılmaz sinirlendim. Çok rahatsız oldum. Günlük hayattan öfke anları ve ilişkileri iyileştirmeye yönelik örnek durumlar verilmişti. O durumlardan çoğunu yaşadığımı ve çözümünü neden akıl edemediğimi düşündüm. Örnek verilen durumlardan daha önce yaşamadıklarımla da empati kurmaya çalıştım ve ben olsam fena sinirlenirdim diyip bu sefer de kaygıya kapıldım. Beni sürekli düşündürtmesi ve gerçeklerle yüzleştirmesine gıcığım :d
Kitabı okuduktan sonra sakin bir insana dönüşüyorsunuz gibi bir durum yok. Hatta verilen yöntemleri ben denemeye üşenirdim. (Yöntemler, içinizden 10'a kadar sayın tarzı şeyler değil. İlişkilerdeki uzun vadeli çatışmayı çözecek tarzda yöntemler. Tepkisel değil de önlemsel gibi.)
Öfke Dansı'nı okuyana kadar öfke konusunda farkındalığımın gayet yüksek olduğunu düşünmüştüm, ama bana çok şey kattı ve eksiklerimi gösterdi. Giderdi demiyorum.
Sonuç olarak kesinlikle okuyun...
·
127 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.