·256 syf.··Beğendi
···Okunma: 21 Ağustos 2023 21:35 Şimdiye kadar tek kelime konuşmadım. Neredeyse on bir yaşındayım...
Çok küçükken belki henüz birkaç aylıkken kelimeleri bana ikram edilen tatlı bir içeceğe benzetir ve limonata gibi içerdim. Sanki tatlarını alırdım. Karmakarışık düşüncelerime ve duygularıma anlam kazandırırlardı..
Stephen Hawking'in hayatını bana uyandırıyordu. Bir kez olsun kardeşime sarılabilmek ve babama onu sevdiğimi söyleyebilmek isterdim. Engelli bir çocuk karşılaştığı ayrımcılık, duygusal yönden kötü hissetme, dış görünüş olarak aşağılanmaları gördüm. Melody için çok üzüldüm. Ama bir o kadar da gurur duydum herkesten daha zeki, daha akıllı bir kızdı, bütün kelimeleri, bilgileri yutuyor her şeyi çok çabuk öğreniyordu. Bir Bilgi yarışmasında Melody'in yanlarında götürmeyerek büyük bir hata yapmışlardı arkadaşları ve bu bilgi yarışmasında olumsuz bir sonuç ile geri döndüler ve çok pişman oldular. Melody bütün engelleri aştı ve bazı şeyleri aştı. Son olarak bir insan önyargıları kırmaları, merhamet duygularının olması lazımdı...