"Zamanımızın Bir Kahramanı" olarak belirtilen baş karakter Peçorin aynı zamanda dünyanın en kötü insanı oldu benim gözümde. #217241581 alıntısında geçtiği gibi onu bu hale getiren toplumun kendisiydi belki de. Sürekli kötülük yapan insan asıp kesen biri mi? Hayır. Duygusal hasarlar bırakıyor, kendisinde dostluk veya aşk adına duyulan yüksek hislerden hiçbiri yok ama "alt edilemez gücüyle" karşı tarafta çok derin duygular uyandırıyor. Can sıkıntısı ve sağ kalmış birkaç duygusundan biri olan rekabet hırsı çevresindeki insanların canını yakmaya hayattan koparmaya yetiyor. Bana tuhaf geliyor bu kadar kötülüğe rağmen hâlâ sevilmesi...
Çok güzel bir psikolojik romandı Peçorin günümüz kötülerinin ruhuna da ayna tutuyor en nihayetinde. Şimdi size Peçorini daha iyi tanıtmak amacıyla ona aşık olan kadına sözü bırakıyorum: " ...ama senin yaradılışında kendine özgü bir şey var, gururlu esrarlı bir şey. Ne söylersen söyle, alt edilmez bir güç var sesinde. Hiç kimsede kötülük bunca çekici değildir; kimsenin bakışı böylesi bir mutluluk vaat edemez; kimse üstünlüğünden bu derece ustalıkla yararlanamaz, üstelik kimse gerçekten senin kadar mutsuz olamaz çünkü kendini aksine inandırmaya hiç bu kadar çaba göstermemiştir."