Spoiler içerir.İnceleme
kitap inanılmaz derecede ağır ilerledi. durum hikayesi olmasının yanı sıra sevgili virginia hanımın cümleleri erkolara taş çıkaracak şekilde uzatmasının da etkisi var. bazen cümlenin sonuna geldiğimde başta neyden bahsedildiğini unutmuş oluyordum, birkaç kez baştan sona okumam gerekiyordu anlamak için. gel de iki günde bitir böyle bir kitabı,,, neys sinirlenmicem.
bunca olumsuz eleştirinin hemen ardından kitabın genelinin beni içine çektiğini söyleyerek iç dünyamda ne tür çelişkilerle boğuştuğumu sizlere sunmak istiyorum. genelde bu şekilde bir yaşam sürüyorum. bir şeyden nefret edecek tonlarca özellik bulduğum zamanlarda bile o şeyi sevebiliyorum. ya da bazen büyüsüne kapılıyorum da denebilir. bu kitapta tam olarak bu 'büyüsüne kapılma' durumu gerçekleşti. evet yorucuydu, evet kısmen anlaşılmaz bir kitaptı, ama okumaya başladığımda bırakmak istemiyordum. durum hikayesi olması, koca kitapta üç günün anlatılıyor olması bile az sonra ne olacağını merak etmemin önüne geçemedi. buna rağmen bu kadar uzun sürede okumuş olmamı neyle açıklayacağımı bilemiyorum. hayatımın biraz yoğun olmasının da bu durumda göz ardı edilemeyecek kadar etkili olduğunu zannediyorum.
kitap üç bölümden oluşuyor. bölümlerin birbiriyle ilişkisi açısından H harfine benzetildiğini okudum kitabın arkasında. kitabı okuyunca bu ilişkiyi net bir şekilde görmek de beni büyüleyen etmenler arasındaydı. ilk bölüm H harfinin ilk çizgisi, son bölüm ilk çizgiye paralel olan diğer çizgi ve ortadaki bölüm bu iki çizgiyi birbirine bağlayan orta çizgiyi temsil ediyor. ilk bölümde tanıtılan bir ailemiz var. ramsayler. bay ve bayan ramsay, ve çocukları, aile dostları. yaşamları dışarıdan bir bakış açısıyla değil, daha çok iç dünyalarından dışarıya açılan pencerelerle anlatılıyor. ilk bölümde yalnızca bir gün anlatılıyor. yüz küsur sayfa. karakterleri az çok tanıyıp aşinalık kazanıyoruz bu bölümde. sonraki bölümde ölümleri bizi iyice etkilesin diye bu bölümde aileden biriymiş gibi, bazen kendimizmiş gibi bu karakterleri iyice içimize sindirmemiz istenmiş. bu plan benim üzerimde etkili oldu sevgili virginia hanım, beni çok etkilediniz, gerçek hayatın içinden gibi olan bu ani ve beklenmedik ölümlerle beni yeterince üzdünüz, uzun süre kitabınızla yatıp kalkmak zorunda kaldım.
kitabın orta bölümünde, ilk bölümünde tanıtılan ailenin yıllar içindeki değişimine dair ufak bilgiler veriliyor yeni bir durum anlatısı içinde. bu bölüm beni en çok etkileyen bölüm oldu. hayatın acımasız yüzünün ilk bölümdeki masalsı hayata koca bir tokat gibi çarpması hayatımı anımsattı. şükürsüzlük etmiş gibi olmak istemiyorum ama ben de zamanında böyle bir tokat yemiştim. insan, acısına benzer acılardan ayrı bi etkileniyor.
son bölüm de en az ikinci bölüm kadar etkileyici ve üzücüydü. o tokadı yedikten sonra hayatın bir daha eskisi gibi olmayışını, insanın bir zamanlar yaşadığı mutluluğun peşini bırakmayışını ama o mutluluğu tekrar yaşamanın da artık mümkün olmadığının bilincinde oluşunu kusursuz bir şekilde anlatmış sevgili yazarımız.
bu gerçek yaşamla bağdaşıklık kitabın bir diğer büyüleyiciliğiydi. (kelimeyi doğru yazdığımdan emin olamadım,) kitabı okurken, özellikle ikinci bölümde, içim dolup dolup taştı. aynaya bakar gibi hissetmenin verdiği bir coşkunluk olabilir. bir şeyler yazmak, belki bu kitap üzerine birileriyle sakin bir yaz akşamında balkonda oturup dingin bir sohbete dalmak istedim. bu inceleme o sohbetin niyetine yazıldı, keyifli okumalar.
··
69 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.