Montaigne 16. yüzyılda Fransa'da yaşamını geçiren, deneme türünün kurucusu ilan edilen yazardır.
Kitaptan önce oluşturulma sürecine değinmek istiyorum..
Montaigne'nin Denemeler'i 5 tane çocuğunu kaybettikten sonra inzivaya çekilip yazdığı düşünülüyor. Söylentilere göre babadan zengin olan Montaigne, hayatını hiç çalışmadan da servetiyle geçirebilirmiş. Çocuklarını kaybettikten sonra hayatın anlamını sorgulamaya başlıyor ve satın aldığı ormandaki çiftliğin kulesine kapanıp yıllarca hem okuyor hem de denemeleri yazıyor.
Denemeler Türkçe'ye ilk defa 1947 yılında çevrilmiş. Aslında Denemeler'in orijinali 3 kitaptan oluşmakta.
(1. Kitap, 1571-1580 yılları arasında yazılan pasajlar - 1580'de yayımlandı
2. Kitap, 1580-1588 yılları arasında yazılan pasajlar - 1588'de yayımlandı
3. Kitap, 1588-1592 yılları arasında yazılan pasajlar - 1595'te yazarın ölümünden sonra yayımlandı.)
(Montaigne'nin bu arada yazıları değiştirdiği/düzenlediği de olmuş. Bir alıntı bırakıyorum buraya..
"Kendi yazılarımda bile her zaman, ilk duyduğum, düşündüğüm şeyleri bulamam. Burada ne demek istemişim acaba derim; değiştiririm çok defa ve kaybettiğim ilk anlamını yerine ondan değersiz bir yenisini koyduğum olur. Aynı yolda bir gider bir gelirim: düşüncem her zaman ileri götürmüyor beni; bir o yana, bir bu yana yalpalıyor gelişigüzel." S102)
Benim okuduğum Sabahattin Eyüboğlu çevirisiyle yazılmıştı. Eyüboğlu, 3 kitaptan birbirine benzer konuları aynı başlık altında toplayıp derlemiş. Bu yüzden kafa karışıklığı yaşamadan konudan konuya gitmeden her başlık altında anlatılanı daha iyi anladığımı düşünüyorum.
400 yıldır değerini korumakla kalmayıp daha da arttıran bu eseri okuyunca hâlâ aynı sorunlarla baş etmeye çalıştığımızı anladım. İnsanlar çoğalıyor, gelişiyor, değişiyor ama insanlığın sorunları bir türlü bitmek bilmiyor hatta Denemeler'de yazılanları düşününce bu sorunların değişmediğini bile diyebilirim neredeyse.
İlgimi en çok çeken, insanın kendi içine dönünce her şeyi çözebileceğini söylüyor olmasıydı. Yani bir şekilde sorunlar kaynak olarak insanı seçiyor ama aynı zamanda çözüm de insanın kendisinde bitiyor.
Başyapıt olmasının yanında bence tam bir başucu kitabıydı. Klasik okumaya başlamak isteyenler için iyi bir seçim olabilir. Yormuyor, sıkmıyor hatta Halil Cibran'ın Ermiş'i gibi her gün bir veya birkaç bölüm okunarak da ilerletilebilir. Sevdim :)
·
155 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.