Küller ve Kor serisinin ikinci kitabı beni ilk kitabından daha çok tatmin etti.
Çok fazla şey oldu, çok fazla şey öğrendik ve çok daha fazla şey öğreneceğiz gibi duruyor.
Kitap hakkında en sevdiğim şey Helene'nin bakış açısını bulundurmasıydı. İlk kitabın yorumunda da söylemiştim ki Helene gerçekten gri bir karakter. Ayrıca bana en ilginç gelen karakter de oydu. İmparatorluk ve ailesinin ona öğrettikleri ile vicdanı ve Elias'a duyduğu sevginin sürekli çakışması, inandığı şeylerin arkasındaki gerçekleri fark etmesi beni mutlu etti. Ayrıca Harper ile olan ilişkisi ve sahneleri beni Elias ve Laia'dan daha çok heyecanlandırıyor. Bu, ana karakterlerimiz hakkında ne demeli bilemiyorum.
Aslında ayrı ayrı ikisi de gözümde büyüdü diyebilirim. Laia'nın cesurlaşması ve zekileşmesi beni mutlu etti. Aynı şekilde Elias'ın fedakarlıkları ve kararlığı beni etkiledi.
Ama hiçbir zaman birbirlerine olan sevgilerini anlayamadım ve hissedemedim. Hatta Laia ve Keenan daha ilgi çekici gelmişti. Tabi bu kitaptan sonra bunun olamayacağını anladım. (spoi vermeyelim)
Hâlâ çok bayılarak önereceğim bir seri olduğunu düşünmüyorum ama okurken daha çok zevk aldığımı söyleyebilirim. Hem karakterler hem de dünya kafamda iyice oturmaya başladı ve yazarın diline alışıyorum.
Bakalım ana çiftimiz üçüncü kitapta beni etkilemeyi başarabilecekler mi?
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.