Yıllar sonra 2. Kez okuyup günün son sigarasını Maria ve Raif Efendiye yakıyorum...
Ona ne kadar muhtaç olduğumu şimdi anlıyordum. Ben hayatta yalnız başına yürüyebilecek bir insan değildim. Daima onun gibi bir desteğe ihtiyacım vardı..
Hayatımın başka türlü olmasına imkan var mıydı? Zannetmem. Tesadüf seni karşıma çıkarmasaydı,gene aynı şekilde,fakat her şeyden habersiz,yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu ,benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin...