Sarah Jio ile tanışma kitabım olur kendisi. Bitmesin diye yavaş yavaş okumuştum, çok sevmiştim nedenini anlamadığım bir şekilde ve çok ağlamıştım. Şu an neden ağladığımı hatırlıyorum, kitap bitecekti ve ben büyük bir boşluğa düşecektim. Kitabın son sayfalarına gelirken bol bol ağladım. Kitabı son 22-24 sayfa kala kapatıp hıçkırıklara boğulduktan sonra tekrar devam ettim. İyi ki okudum, iyi ki tanıştım güzel yazarımızla.
İlyas Yalçıntaş-Çok Yalnızım dinlerken okumuştum kitabı. Şarkıyı duyduğum zaman Mart Menekşeleri’nin içinde alıveriyorum soluğu. İyi okumalar.