Kitabın son sayfasını kapadım ve Kenan Bey'in mektupları karşısında gözyaşlarımı tutamadım. Hayat işte nerden nereye. Kimsenin ahı kimse de kalmıyor. Ilahi adalet tıkır tıkır işliyor ve kim varsa er yada geç buna şahit oluyor. O kibir ki en büyük günah. Hor mu gördün hor görüleceksin. Adam mı kayırdın kıyakçılığın sonunun ayakcılık olduğunu öğreneceksin. Birinin gerçekten çıkarsızca sırf Allah rızasına nâil olmak için elinden mi tuttun, sende çaresizliğin içinde çare bulacaksın. Allah büyük. Allah herşeye kadir. ⚘
Kenan Bey'e yakışır ışıltılı şıkır şıkır bir konsept ile paylaşmaya çalıştım, bir yerlerde görüyorsa çocuk gibi mutlu oluyordur :)
Tuna hanım'ın o yeşil defteri verdikten sonra doktor hanımı beklemiş olması hele birbirlerine sarılıp ağlamaları sıcacık yaptı gönlümü.. Rabbim değer bilenlerle karşılaştırsın daimen.. Ve tabii değer verip değer gördüklerimiz ile hayatı anlamlı ve keyifle yaşanabilir kılacak fersat basiret ile gönüller inşâ etmeye nail eylesin.
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.