Gregor Samsa ailesinin bütün ihtiyaçlarına hassas davranmış kendini ailesine adamış fedakar vefalı genç bir adamdır. Fakat bu cömertliği ile umduğu karşılığı alamadığı gibi kendisinde varolan enerjiyi de tüketir depresyon çanları çalmaya başlar.
Böcek meteforu ile depresyonu tasvir eden kafka kendi hayatında da babasından dolayı hayli zorluklar yaşamış naif bir insandır.
"... sürekli değişen, hiç kalıcı ve samimi olmayan insan ilişkileri. Şeytan görsün hepsinin yüzünü!"