Hoca, Baba, Amca, Ben
Bu kitap tam bir fişek.Üç komünist öğretmen ve bir komünist yazar(evlat, yeğen, öğrenci)dan oluşan ilk bölümdeki hikayeler insanı vuruyor. Kendi özelinde bir konuma sahip olan münferit hikâyeler, müstakil bir dünya arayışına perde açıyor.Tuhaf Şahıslar Albümü bölümündeki hikayelerde şairden, yazardan geçilmiyor.Ama Reha Mağden hikayesi gerçekten yürek yakıyor. Onun Ordulu olmasıyla hiç alakası yok (!). Aynı zamanda hu bölümdeki tuhaf şahıslar, daha güzel bir dünya isterken daha beter bir hayata kavuşan insan. Didem şahsı hariç. O Grapon Kağıtları'nı Ahlar Ağacı'na asıyor. Hasılı Murat Uyurkulak'ın Tol,Har ve Bazuka'sına göre daha hızlı, daha sarih bir dille yazılmış hikayeler bunlar. Kurgu hayatın kendisi. Hal böyle olunca kurmacaya gerek kalmamış. Hızlı bir okuma ve kafada ışıma istiyorsanız okuyun. Murat Uyurkulak iyidir. En azından Buca'da, Dokuz Eylül'de okumuş. 10-15 sene sonra onun gezdiği yerlerde ben de sürttüm ama bunun konuyla alakası var. Çünkü İzmir ve Buca kitapta çokça var