Dostoyevski'nin "Hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık. " Sözünün üzerine başladığım bir kitap oldu. Toplumsal adaletsizlik ve insani değerlere vurgu yapılıyor. Acımasızlık duygusu yoğun olarak işleniyor. Hepimizin hayatından kesitler bulabileceği gerçekleri yansıtan bir yapıt. Üzüldüğüm nokta Gogol bu yapıtı yazarken aslında topluma seslenmesi, şuan bakıyorum değişen hiçbir şey olmaması aksine insanların daha çok insanlara psikolojik baskı kurması. İnsanı en çok insan anlamaz mı? Neden bu empatisizlik? Bu anlayışsızlık neden? Ego tatmini sanırım biz insanların sonunu getirecek. Herkesten farklı olarak beni düşündüren bu kitaptaki hayattaki yoğunlaştığımız tek bir şeyin bizim sınavımız haline gelmesi. En çok istediğimiz bir şey uğruna çok çabalarız. Elde edene kadar en büyük problem o gibi görürüz. Elde etmek uğruna hayatımızı feda ederiz. Sonra tam sahip oluruz tadını çıkaramadan elimizden alınır. Belkide hiçbir şeye anlam yüklememeliyiz. Anlam yüklediğimiz her şey bizim için olmazsa olmazmış gibi geliyor. Varsın olmasın paltomuz. Biz soğuk tan ölmeyiz. Bizi paltosuzluğa sahip olamamak öldürür. İnsan oğlu neyi çok isterse onu hayatının merkezine koyuyor. Elde edince her şey güzel olacak sanıyor. Oysa sorun onun eksikliği yani olmayışı. Bazı şeyler sonradan olmuyor. Yokluk hissi bir kere hissedildi mi varlıkla doyurulmuyor. Aynı bazı duygular gibi. İnsanoğlunda bazı duyguların yeri boşsa o çukur hiç bir zaman doldurulmuyor. Bir kere hissedilen boşluk hissi hiçbir zaman kaybolmuyor. İnsanı en çok kendisi iyileştirir. Bizler çevremizdeki insanları yok saymazsak onlardan çok şey bekleriz. Oysaki insanın en büyük ilacı kendisidir. Beklentimiz kendimizden olmalı ve kabul etmeliyiz kimse kimsenin kalbinde oluşan çukurları önemsemiyor ve o çukur oluştumu kaybolmuyor ve kendimizden başka kimsenin herhangi bir çabası olmuyor. Evet kahramanımız Palto uğruna hayatını feda etti ama o kahraman hıncını aldı insanlardan.Bizler kahraman değiliz kimseden hıncımızı alıp rahatlayamayız. Kendi adaletimizi biz zihnimizde vereceğiz. Başkalarına tabi kalırsak kahramanımızın da dediği gibi " Ne ummuştum ne buldum. " Psikolojisine gireriz.
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.