Yazar:
Nikolay Gogol
Çevirmen:
Nilüfer Balan
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 39 dk.
Sayfa Sayısı:
58
Basım Tarihi:
Mayıs 2019
İlk Yayın Tarihi:
1842
Yayınevi:
Karbon Kitaplar
Orijinal Adı:
Шинель
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786057860637
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
48 diğer baskı · Tümünü Göster
Palto
19,7bin okunmaTutku Yayınevi · Temmuz 2017 · 72 s.
Palto
4.867 okunmaCan Yayınları · Mart 2025 · 56 s.
Palto
4.134 okunmaAyrıntı Yayınları · 2015 · 96 s.
Palto
1.936 okunmaİnsan Kitap · Kasım 2017 · 91 s.
Palto
1.743 okunmaTurkuvaz Kitap · 2020 · 48 s.
Palto
1.688 okunmaKoridor Yayıncılık · 1 Ocak 2020 · 88 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ne palto ama.. “Palto, Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak nitelendirilebilir. Öyle ki Dostoyevski hikayeye gönderme yaparak ‘Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.’ diyecektir.”
Kış günlerinde okumak daha anlamlı...Edebiyat
Puan vermedi·58 syf.··
Beğendi
·2022 2. kitabı
·18 saatte okudu
·Okunma: 08 Şubat 2022 12:28
Akaki Akakiyeviç işini tutkuyla yapan dürüst bir devlet memurudur. Üstüne başına dikkat etmez, dairedeki diğer memurların alay ve aşağılamasına maruz kalır sırf bu yüzden. Gogol, varını yoğunu onu soğuktan koruması için bir paltoya yatıran Akaki'nin paltosunu çalanlara, onu görmezden gelenlere, ona yardım etmeyenlere, gülüp geçenlere, ona üstten bakanlara, bürokrasiye öldükten sonra musallat olmasını anlatır. Kitap farklı bir son ile bitseydi tam bir trajedi olurdu. Ancak bu son okuyucuya "Oh" dedirtiyor.
Palto
Gogol palto kitabında : Yoksul bir memur olan Akakiy Akakiyeviç’in bütün hayatı boyunca dişinden tırnağından arttırarak aldığı paltoyu çalanlara, çalınırken susanlara, ona üstten bakanlara , onu görmezden gelenlere öldükten sonra musallat olmasini anlatır. Palto; halkın canı pahasına yaşamak , sevdiklerini yaşatmak için döktüğü alın terinin, emeğin simgesidir. Nikolay Gogol
Nikolay GogolBir palto uğrunaEdebiyat & Roman
Kendi halinde ve hayatta sıkıcı işine gidip gelmekten başka bir uğraşı olmayan bir memur olan Akaki Akakiyeviç'in öyküsü. Önüne gelen belgeleri temize çekmekten başka bir düşüncesi olmayan ve hayatın monotonluğunu kabullenmiş Akaki , soğuk hava şartlarına sahip Petersburg şehrinde paltosunun eskidiğini fark eder ve bir terziye yama yaptırıp paltosunu tekrar kullanabileceğini düşünür. Ama terzi palto'nun düzenlemeyeceğini ve ona yeni bir palto dikmesi gerektiğini söyler. İlk başta kabul etmeyen Akaki bu teklifi kabul etmek durumunda kalır. Bu paltonun yapım aşaması onu çok heyecanlandırmış hayatına renk katmıştır. Palto'nun parasını ödemek için ihtiyaçlarından kısmıştır. Palta yapılmış Akaki onu giydiğinde hayatına yeni bir soluk gelmiştir. Memur arkadaşlarının bile ona karşı tavrı değişmiştir herkes yeni paltosunun ne kadar güzel olduğundan bahseder. Bir gece yolda yürürken paltosu hırsızlar tarafından çalınır ve Akaki onu tekrar hayata döndüren o paltoyu kaybetmiştir. Nereye başvursa da kimse onu dikkate almaz ve aşağılar. Ve üzüntü ile soğuk havanın gazabına uğrayan Akaki çok sevdiği pantolon sefasını sürmeden son nefesini verir. Ve şehrin içinde insanların paltosunu çalan bir hayaletin dolaştığı söylenir ve evet bu kahramanımız Akaki Akakiyeviç' tir.
Gogol, kesinlikle muhteşem bir kurguya imza atmış. Bir memurun yeni bir paltoyu kovalayışının trajikomik aynı zamanda gerilimli hikayesi beni çok içine çekti. Altı üstü bir palto dedim, okurken. Aslında öyle değil. Yeni, fiyakalı, temiz bir palto itibar demek aslında. Bu alt kademe memurumuz ne kadar işini iyi yaparsa yapsın, ne kadar çok iş yaparsa yapsın sistem ve toplum için önemli olan görünüş, itibar, güç.
Karakterimiz, sıradan bir memur gibi gözükse de aslında garip bir şekilde farklı -en azından anlatılan toplum için. Herkes gibi üşüyor, paltosunu sürekli yamalıyor, işine gidip geliyor. Tek fark ise bu adamın işini kendince çokça sevip aynı işe bağlı kalıp tutkuyla yapması. Bu adam terfilere göz yumar, sadece belgeleri temize çekip eve gider; evde de yemek yer ve tekrar belgeleri temize çeker. Sokakta her yürüşünde nerede olduğunu bir yabancıyla çarpışana, bir direğe çarpana, bir taşa takılana kadar fark etmez. Sadece temiz çekilen belgeleri görür. Derken dondurucu soğuğa defalarca yenik düşen paltosu son kez yenilir. Yamalar tutmaz, memur kaldıramaz. Çalışır, didinir, sürpriz ikramiyeler alır ve yeni bir palto diktirir. Artık gözler ondadır. Küçümsemeler, alaylar, görmezden gelinmeler geride kalmıştır artık. Ta ki gece yarısı çalınana kadar. Büyü bozulur. İşte tam burada Gogol öyle bir anlatım gücüyle geriyor ki beni. Adeta sinirlenen, korkan, haksızlığa dayanamayan özgüvensiz memurun ta kendisiyim.
Okuyun, okutun. Zira buradaki sosyal durumlar çok gerçek ve edebiyatımızın toplumcu gerçekçi türde eserlerinde çokça rastlanan hikayelerden. Anlaşılan hepimiz gerçekten de Gogol'un paltosundan çıkmışız.
Bir Overlook Sakini olarak bu kitabı bilincimdeki kusursuz kurgular kısmına koyuyorum. Bir dahaki kusurlu-kusursuz kurgular, düşünceler ve düşlerde yeniden
Daha önce okudum mu hatırlamıyorum ama böyle kısa ve etkileyici dünya klasiklerini unutup 3 kere okumak bende huy olmuş artık.
Tiyatrosu da olan bu harika eseri okumuş ve unutmuşsam hem üzücü hem de sevindirici bir durum. Bazen izlediğimiz film ya da dizileri aynı heyecanla tekrar izleyebilmek için unutmayı isteriz. Neyse ki ben bunu doğal olarak yapabiliyorum.
Kahramanımız Akaki Akakiyeviç sıradan bir memur. Öyle disiplinli çalışıyor ki yükselme ihtimali çok kuvvetli olsa dahi o yerinden gayet memnun.
Soğuk kış günleri gelirken üzerinde pejmürde halde olan paltosunun tamir edilmesi gerektiğine karar veriyor. Fakat terzi paltonun tamir edilemeyeceğini, yenisinin alınması gerektiğini söylüyor.
Binbir tasarruf ile aldığı paltosu bir gün akşam eve dönerken serseriler tarafından çalınıyor. Başvurabileceği her kuruma başvuruyor lakin çoğu zaman terslenip evine gönderiliyor.
Ve Akaki Akakiyeviç gün geliyor, ölüyor.
Hikaye burada bitmiyor elbette. Sokaklarda Akakiyeviç’in ruhunun dolaştığına ve herkesin paltosunu çaldığına inanılıyor.
Tiyatrosunu izlemeyi çok istediğim bir eser.
"Sevgili ölüm, henüz yaşamadım."
Benim ne haddime bir başyapıt olan bu Rus klasiğine inceleme yazısı yazmak diye düşünürken bana yaşattığı o ruh hallerini, düşünceleri ifade etmezsem olmaz deyip iki kelime yazmak istedim.. Çünkü 183 yıl sonra bile sahip olup da korumak zorunda kaldığımız her şeyi sorgulamamıza neden oluyor hikaye.. bence... Nasıl mı? Tabii herkes kendince palto'ya bir anlam yükleyebilir ama benim için Akakiy Akakiyeviç'in omuzlarından çekip alınan paltosu değildir.. Hayata, yaşamaya olan inancı ve yaşama sevincidir. Adeta yoksulluğun bir portresi olan silik bir katibin sıradan bir ihtiyacı için duyduğu arzu, daha iyi bir paltoya sahip olma sürecinde yaşadığı o heyecanlı bekleyiş, hayal kurması, paltoyu giydiğindeki mutluluk ve çaldırdığındaki perişanlık çok iyi aktarılmıştı.. Dönem Çarlık Rusya'sının sosyal sınıf baskısını, bürokrasisinin ağırlığını, yetkililerin ihmalkarlığını, suç ve yolsuzlukları sanki ben yaşamışım gibi hissettim.. Öyküde bir karamsarlık, adeletsizlik, yalnızlık, çaresizlik, söz konusu. Hatta halkın yaşadığı sıkıntıların sona ermesine dair öyle bir çarerisizlik var ki öç alma ancak fantastik bir kurgu yardımıyla oluyor...
Bir yerde okumuştum.. alıntıdır... "Rus klasiklerini okurken fark ettim de aslında çoğumuz Rus roman karakteri gibi yaşıyoruz. Yoksul, mutsuz ve hasta. Üstelik palto alabilmek için aylarca çalışmamız gerekiyor."
Yaşama sevinciyle dolu günler dileğiyle... Ve son söz ..
"Biz istiyoruz ki, bu memlekette yapılan her iş, üç beş kişinin çıkarına değil, bu toprakları dolduran milyonların yararına olsun."
Sabahattin Ali
Kaç yıl oldu okuyalı.. ama işlenen o dram hala içimde. Kaybetmek hiç bu kadar iyi anlatılamazdı... şahser niteliğinde. Okuyun okutturun derim~ 
Palto Nikolay Gogol
Palto Nikolay Gogol
Kitap Palto ve Fayton bölümü olmak üzere iki bölümden oluşuyordu: Palto bölümünü çok güzel buldum, ders verici kısa bir hikaye lakin Fayton kısmını beğenmedim çok basit kalmış bence…
Puan vermedi
Rus edebiyatının bu soğuk, gizemli, kasvetli havasını seviyorum. Şuan her ne kadar günümüz Türkiye'sine benzese de, bir zamanlar bir adamın palto alabilmesinin hem psikolojik hem fiziksel etkilerini çok güzel şekilde dile getirmiş yazar.
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
