Livanelinin okuduğum ikinci kitabı ve diğer kitaplarını da gözüm kapalı alacağım. Onu bu kadar geç keşfetmiş olmak beni üzüyor.
Yaşananlar beni o kadar ikna etmişti ki bir ters köşeye düşeceğimi asla düşünmezdim.
Mehmet'in hayatını okurken her bir kısmına ayrı ayrı üzüldüm. Kaza geçirdikleri arabada ben de oradaydım. İşkence çektiği odada yardım isterken onu ben de duydum. Ondan ayrılmayacağını düşündüğü sevgilisinin odasından kalbi parçalanarak çıkmak zorunda kaldığında ben de bir köşeden seyrediyordum.
Bu kitapta her cümle bende büyük etkiler bıraktı. Ama sanırım özetleyecek olsam tek bir cümlesini yazarım: "Evet, insan her şeyi unutarak yaşayabilirdi ama her şeyi hatırlayarak yaşayamazdı."
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.